Ciepły poranek i zastanawiamy się co dalej. W wiosce obok mamy polecaną tawernę prowadzoną przez Polkę, ale na śniadanie nie będziemy przecież jedli gyrosa, czy owoców morza. Tawernę odwiedzimy przy innej okazji, a śniadanie zjemy w kamperze.
Minęło już dwa tygodnie od sterylizacji naszych nowych kociaków. Pasowałoby je już odrobaczyć. Znajduje niedaleko weterynarza, więc jedziemy zważyć nasze żarłoki i kupić coś na odrobaczenie. Gdy zajeżdżamy pod gabinet wita nas Polka, okazuje się, że tu pracuje, a pochodzi z Podlasia. Fajnie, bo będzie łatwiej się dogadać. Informuje weterynarza co potrzebujemy, a on proponuje zrobić oprócz odrobaczania pierwszą serię szczepień, bo może nam to zrobić bardzo tania z państwowym dofinansowaniem, na bezdomne koty. Oczywiście korzystamy z okazji i kociaki zaszczepione, w końcu mają też swoje książeczki zdrowia 🙂
To teraz kierunek Kassandra. Półwysep Kassandra to najbardziej na zachód wysunięta część regionu Chalkidiki w północnej Grecji. Słynie z pięknych plaż, intensywnego życia wakacyjnego oraz bardzo dobrej infrastruktury turystycznej. To najbardziej imprezowa i najbardziej rozwinięta turystycznie część Chalkidiki. Można tu zobaczyć ruiny starożytnych świątyń oraz tradycyjne wioski, które zachowują grecki charakter mimo intensywnej turystyki. Tak naprawdę półwysep jest teraz wyspą, bo od stałego lądu oddziela go Kanał Potidea. Łączy Zatokę Termajską (na zachodzie) z Zatoką Toronejską (na wschodzie). Pierwsze przekopanie kanału przypisuje się starożytnym Macedończykom, prawdopodobnie w V–IV w. p.n.e.
Po przejechaniu kanału parkujemy kampera przy plaży i idziemy na spacer po Nea Poteidaia. Nad kanałem są pozostałości murów starego miasta. Potidea (Ποτίδαια) została założona ok. 600 r. p.n.e. przez kolonistów z Korintu. Leżała w strategicznym punkcie – w najwęższym miejscu przesmyku Kassandry, co dawało kontrolę nad drogami morskimi między Zatoką Termajską a Toronejską. Jej patronem był bóg Posejdon. Podczas wyprawy Persów (ok. 480 r. p.n.e.) miasto zostało oblężone. Według Herodota, zostało uratowane przez nagły przypływ / fale — co mogło być lokalnym tsunami. W 432 r. p.n.e. miała miejsce słynna bitwa Potidea między Atenami a sojuszem Korintu i Potidei, która była jednym z katalizatorów wojny peloponeskiej. Miasto zostało zniszczone przez Filipa II Macedońskiego (około 356 p.n.e.). W 316/315 p.n.e. zostało odbudowane przez Kasandra (następcę Aleksandra Wielkiego) i przemianowane na Kassandreia.
W I wieku p.n.e. osiedlili się tam weterani rzymscy – miasto stało się kolonią rzymską. W czasach wczesnochrześcijańskich była tam siedziba biskupstwa. W VI wieku n.e. miasto zostało zniszczone przez Hunów, a cesarz Justynian I wzniósł mury obronne na przesmyku. W średniowieczu mury forteczne były wielokrotnie odbudowywane; m.in. przez Jana VII Paleologa w 1407 r. oraz Wenecjan. Podczas greckiej rewolucji w 1821 r. rewolucjoniści użyli tych murów jako linii obronnej. Współczesna Nea Potidea została założona w 1922 r. przez uchodźców z Tracji i Azji Mniejszej na ruinach starożytnej Potidei. Pozostałości murów obronnych Kassandreii / Potidei ciągną się przez około 1 200 m — od Zatoki Toronejskiej do Zatoki Termajskiej. W murach zachowało się wiele baszt (około 17) oraz główna brama z silną wieżą.
Kolejne miasteczko na naszej trasie to Nea Fokea z górującą nad nim wieżą św Pawła. Związana jest z monastyrem Athos, do którego należało metochion w tej okolicy. Wysokość wieży to ok. 17 m, choć niektóre źródła podają 28 m. Jest to jedna z nielicznych wież w Halkidiki zachowana aż do blankowań (czyli górnej części obronnej). Do jej budowy wykorzystano materiały pochodzące ze starych, antycznych budowli znajdujących się w okolicy. Prawdopodobna data budowy to 1407 rok, związana z aktem cesarza bizantyjskiego Jana VII Paleologa, który przekazał ten teren klasztorowi Agios Pavlos (św. Paweł) na Górze Athos. Mieściło się tu metochion (posiadłość) monastyru – obszar uprawy oliwek, z którego produkowano oliwę i transportowano ją do Salonik. W czasie rewolucji greckiej w 1821 roku wieża miała duże znaczenie strategiczne: była siedzibą Emmanuela Papasa, przywódcy powstania w Halkidiki. W konsekwencji tego wydarzenia wieża została podpalona przez Turków w 1821 r. Dach wieży został odbudowany w 1976 roku. Obok wieży stoi mały kościół – Apoł Apostołów (Άγιοι Απόστολοι), zbudowany w 1868 roku.
Na biwak zatrzymujemy się przy Pallini Beach w wiosce Lefki Peristera. Dojazd do plazy trochę kiepski, ale dzięki temu mało kto tu zagląda. Koty dziś zostają w kamperze, bo po szczepieniu są trochę przymulone i lepiej by były bezpieczne, bo w razie jakiegoś ataku psa, mogłyby nie zareagować w porę. Zresztą też jakoś się nie dopominają spaceru, tylko polegują.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.