Rano zwijamy biwak i jedziemy dalej na południe Serbii.
Docieramy do Rzeki Driny i słynnego domku na wodzie. Domek na rzece Drinie (serb. Kućica na Drini) to niezwykła i bardzo malownicza atrakcja turystyczna w Serbii, położona w pobliżu miasta Bajina Bašta, na zachodzie kraju, u podnóża gór Tara. To mały drewniany domek zbudowany na skale pośrodku rzeki Driny. Wygląda, jakby dosłownie wyrastał z wody, co sprawia, że jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Serbii i często pojawia się na zdjęciach promujących kraj. Domek został zbudowany w 1968 roku przez grupę młodych ludzi, którzy szukali miejsca do odpoczynku i kąpieli w rzece. Ponieważ na środku nurtu znajdowała się duża skała, postanowili wznieść na niej małą chatkę. Początkowo używali desek i materiałów, które spławiali rzeką. Z czasem domek był kilka razy niszczony przez powodzie, ale zawsze go odbudowywano — dziś jest solidniejszy, z drewna i wzmocnień, które pomagają mu przetrwać silne nurty.
W końcu docieramy do dzisiejszego celu – wioski Drvengrad, reżysera Emira Kusturicy. Wioska położona jest na wzgórzu Mećavnik, z którego roztacza się przepiękny widok na dolinę rzeki i linię wąskotorowej kolejki Šarganska osmica – jednej z największych atrakcji turystycznych Serbii. Drvengrad (Küstendorf) to niezwykła, drewniana wioska artystyczna położona w zachodniej Serbii, w górach Tara, niedaleko miasta Užice i miejscowości Mokra Gora, przy granicy z Bośnią i Hercegowiną. Wioska została zbudowana przez słynnego serbskiego reżysera Emira Kusturicę w latach 2002–2004. Powstała pierwotnie jako plan filmowy do jego filmu „Życie jest cudem” (Život je čudo), a następnie przekształciła się w stałą, żyjącą osadę i centrum kulturalne. Kusturica nazwał to miejsce Drvengrad („drewniane miasto”) po serbsku, a Küstendorf to jego niemieckie tłumaczenie, oznaczające „wieś Kusturicy”. Drvengrad jest w całości zbudowany z drewna, w tradycyjnym stylu górskim charakterystycznym dla regionu. Wioska ma niewielkie domki z gontowymi dachami, brukowane uliczki i malowniczy rynek. Ciekawostką jest to, że ulice noszą imiona znanych artystów i myślicieli – np. ulica Nikoli Tesli, Ernesta Hemingwaya, Diega Maradony czy Che Guevary. W centrum znajduje się cerkiew św. Sawy, niewielkie kino, galeria sztuki, biblioteka, restauracje, hotel Mecavnik, a także warsztaty rzemieślnicze i pracownie artystów. Od 2008 roku odbywa się tu Międzynarodowy Festiwal Filmowy Kustendorf, organizowany przez Kusturicę. Festiwal gromadzi młodych filmowców i uznanych twórców z całego świata, a jego ideą jest promocja niezależnego kina.
Po wizycie w wiosce Kusturicy, zjechaliśmy do Mokra Gora, gdzie znaleźliśmy ustronną polanę górską na biwak.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.