Rono, gdy Kasia jeszcze smacznie spała ruszyłem zdobyć pobliski Fort de la Miotte. Był położony jakieś 2 km od parkingu, więc spacerek pod górę rozruszał mięśnie z rana. Wybudowany w 1831 roku, ma kształt mniej więcej trójkąta, jest fortem bastionowym. Przystosowanym do umieszczenia około dziesięciu armat na otwartej przestrzeni. Na bastionie zachodnim wznosi się wieża służąca jako obserwatorium. Trafiony pociskami w latach 1870-1871 oraz w 1940 r., za każdym razem był odbudowywany, bardziej ze względów sentymentalnych niż militarnych. Rzeczywiście, przed budową fortu miejsce to zajmowała już bardzo stara kamienna wieża o niepewnym pochodzeniu i przeznaczeniu, która stała się prawdziwym symbolem Belfortainów.
Ja wróciłem do kampera Kasia właśnie wstawała. Zjedliśmy śniadanie i ruszyliśmy na objazd fortów wokół miasta Belfort. Jest ich tu dosyć dużo, więc ograniczyliśmy się do tych bardziej po drodze. Pierwszym na trasie był Bessoncourt Fort. Nazwany na cześć generała Senarmonta, Fort Bessoncourt został zbudowany w latach 1883–1886, aby blokować drogi do Colmar i Bazylei oraz linię kolejową do Miluzy oraz chronić forty Roppe i Vézelois. Jest to duży fort z wapienia, na planie pięciokąta, przeznaczony dla około 650 ludzi i około trzydziestu dział artylerii. Jest reprezentatywny dla fortów z lat 80. XIX wieku, w których artyleria dalekiego działania i artyleria bliskiej obrony zgromadzona jest na wale graniczącym z rowem, natomiast piechota umiejscowiona jest nad kaponierami i na dachu koszar środkowych. Jednak niedługo po wybudowaniu był już przestarzały i wymagał modernizacji. Jest to jeden z nielicznych fortów w tym miejscu, który stale nadąża za postępem technicznym: od 1888 r. jedną trzecią głównych koszar wylano betonową powłoką; w latach 1894–1895 większość artylerii rozproszono w okolicznych bateriach, stał się punktem wsparcia piechoty i przeszedł całkowitą przebudowę. W latach 1908-1909 zainstalowano dwie wieże dla dział 75 mm i dwie wieże dla karabinów maszynowych. W czasie I wojny światowej fort pełnił funkcję szpitala, jednak od 1917 roku wznowiono prace fortyfikacyjne polegające na kopaniu głęboko zasypanych pomieszczeń i galerii łączących fort ze światem zewnętrznym. Kolejne modernizacje, z których korzystał, nadają temu fortowi szczególny wygląd i czynią z niego prawdziwe muzeum ewolucji francuskich fortyfikacji w latach 1885–1918. Nie dane było nam dokładniej zwiedzić tego miejsca, gdyż odbywały się akurat dziś jakieś zawody łucznicze.
Kolejnym fortem był Fort de Vézelois. Fort Vézelois , zwany także w skrócie Fort Ordener, został zbudowany w latach 1883-1886. Jest to dzieło wchodzące w skład fortyfikacji wschodniej Francji typu Séré de Rivières. Stanowi integralną część twierdzy Belfort. Od 1893 roku fort ten był połączony strategiczną linią kolejową z wieloma innymi fortami w okolicy Belfort. Podczas obu wojen światowych Fort Ordener był nieaktywny. Będzie on następnie wykorzystywany jako skład amunicji dla wojska. Fort Ordener został kupiony przez gminę Vézelois w 1999 roku . Stowarzyszenie „Le Renouveau du Fort de Vézelois” zajmuje się renowacją fortu. Podczas naszej wizyty fort był zamknięty.
Ostatnim fortem dzisiaj był Fort du Bois d’Oye, zwany także Fort de Bermont (ponieważ znajduje się na terenie gminy Bermont ) i w skrócie Fort Eblé na cześć generała Jean-Baptiste Eblé. Fort został zbudowany w latach 1883-1887 przez firma Adrien Hallier. Jest to dzieło wchodzące w skład fortyfikacji wschodniej Francji typu Séré de Rivières. Stanowi integralną część twierdzy Belfort. W 1890 r. na północ od fortu zbudowano schronisko jaskiniowe na 247 miejsc. W przypadku ataku na Place de Belfort miał on służyć jako schronienie oddziałom rezerwy lub gdy bombardowania uniemożliwiły im wykonanie zadania. Od 1893 roku fort ten był połączony strategiczną linią kolejową z wieloma innymi fortami w okolicy Belfort. W latach 1908-1911 przeprowadzono modernizację fortu: wymianę kaponierów na skrzynie przeciwskarpowe, budowę betonowych baraków na 540 miejsc i kazamaty Bourges, montaż wieży 75R model 1905, 3 obserwatoriów pancerników i wieży 155R model 1907 i 3 wieżyczki z karabinami maszynowymi. W Październiku 2017gmina Bermont podjęła decyzję o zakupie fortu. Trwają tam jakieś prace modernizacyjne, ale po forcie można spacerować swobodnie.
Wracając z fortu natrafiliśmy na jakieś zawody samochodów sterownych radiem, więc się zatrzymaliśmy zobaczyć imprezę. Zapierniczały fajnie.
Upał dziś jeż taki, że postanowiliśmy zakończyć zwiedzanie i posiedzieć gdzieś w cieniu z zimnym piwkiem. Takie miejsce znaleźliśmy nad kanałem de la Haute Saone. Stoimy przy ścieżce rowerowej i panuje tu spory ruch, ale wszyscy co do joty mówią nam bonżur, aż nabraliśmy ochoty na żurek, ale zaprowiantowanie mamy na mielone 😉
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.