Zostajemy w Valdepeñas, by doprowadzić do kultury kampera. Rano po śniadaniu rozkręcam kolumnę kierownicy, by wymontować kostkę stacyjki, która prawdopodobnie pada i utrudnia odpalenie auta.
Kasia zabiera się za pracę a ja idę do pobliskiego warsztatu poprosić, by mi ją zamówili. Odsyłają mnie od warsztatu do warsztatu, w końcu do hurtowni części, tam próbują pomóc, szukają, ale niedostępna. Wysyłają do autoryzowanego serwisu citroena. Jest w drugim końcu miasta, więc wracam do kampera po rower. W citroenie, też część niedostępna, no fajnie. Dzwonię do Grzesia, naszego mechaniora z Wrocławia i od ręki zamawia kostkę, jutro rano nam ją wyśle do Hiszpanii. Wracam do kampera i składam stacyjkę. Wcześniej kostką trochę pogmerałem, pokręciłem i po złożeniu okazuje się, że silnik odpala od pierwszego przekręcenia kluczyka. Na jakieś 20 prób tylko raz za pierwszym przekręceniem nie wystartował. Utwierdza mnie to, że to wina kostki. Może jakoś wytrzyma tydzień, zanim przyjdzie nowa. Wczoraj przez chwilę nawet rozważaliśmy powrót do Polski, póki jeszcze daje się odpalić silnik, ale skoro chyba znaleźliśmy przyczynę kłopotów i uda się ją rozwiązać, to jedziemy dalej zgodnie z naszym planem.
Pół dnia zeszło się na poszukiwaniach, przydałoby się coś zjeść. Idziemy do sąsiedniego centrum handlowego po świeże pieczywo, ale kusi nas jakiś hiszpański fast food, coś w stylu KFC, czyli kuraki w różnych postaciach. Zamawiamy 12 kawałków kurczaka i dwie porcje frytek. Spodziewamy się porcyjek z Polski, a tu ogromne kawałki kurczaka i ogromne porcje frytek. Porcje pokonują nas i połowę kuraków zabieramy do kampera. Po drodze kupujemy jeszcze lody na deser, lody jeszcze jakoś się zmieszczą w żołądku.
Kasia po obiedzie jeszcze trochę księguje, mi już się nie chce odpalać komputera, więc relaksuje się przy klejeniu modelu.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.