Rano Joasia i Jarek ugościli nas śniadaniem, potem wypiliśmy jeszcze kawkę i ruszyliśmy dalej. Obraliśmy kierunek na Mławę. Powyżej miasta, nad Jeziorem Krajewo zatrzymaliśmy się na ładnie urządzonym parkingu leśnym.
Koty zaczęły łazić po drzewach, więc poszły do więzienia 😉
Kasia walczy jeszcze z PIT-ami rocznymi, a ja poszedłem na wycieczkę po okolicznych bunkrach Pozycji umocnionej Mława. Trasa wiodła wokół Jeziora Krajewo, które stanowi siedlisko dla różnych gatunków ptaków wodnych i roślinności przybrzeżnej. Ze względu na ograniczoną ingerencję człowieka zachowuje dość naturalny charakter ekosystemu.
W lesie wyłania się pierwszy bunkier, to lekki schron piechoty wz. 1939 (URBAN) nr 30 to jeden z elementów polskich fortyfikacji stałych wzniesionych tuż przed wybuchem II wojny światowej w ramach obrony północnego Mazowsza. Jago zadaniem było prowadzenie ognia z broni maszynowej i obserwacja przedpola. Schrony typu „Urban” były projektowane jako szybkie w budowie i stosunkowo tanie, co wynikało z ograniczonego czasu przygotowań obronnych Polski przed wojną.
Pozycja Umocniona Mława była systemem umocnień zbudowanym w latach 1938–1939 w celu zatrzymania ewentualnego natarcia niemieckiego od strony Prus Wschodnich. Składała się głównie z lekkich i średnich schronów bojowych, zapór przeciwpancernych oraz przeszkód terenowych. We wrześniu 1939 r. odegrała ważną rolę podczas walk znanych jako Bitwa pod Mławą.
Kawałek dalej wypatruje bliźniaczy bunkier, który nie był zaznaczony na żadnej mapie i chyba dlatego, że w tym miejscu wycięto kawałek lasu, to go wypatrzyłem.
Lekki schron piechoty nr 28 (często oznaczany jako „LS 28”) to jeden z elementów polskich umocnień obronnych wchodzących w skład Pozycji Umocnionej Mława, zbudowanej tuż przed wybuchem II wojny światowej. Schron nr 28 był częścią linii obronnej użytej podczas Bitwa pod Mławą. Umocnienia miały spowolnić natarcie wojsk niemieckich nacierających z Prus Wschodnich. Choć linia była dobrze przygotowana jak na dostępne środki, ostatecznie została przełamana po kilku dniach.
Kolejny schron bojowy z 1939, Pozycji Mławskiej. We wrześniu 1939 roku rejon ten stał się areną ciężkich walk znanych jako Bitwa pod Mławą, jednej z pierwszych bitew kampanii wrześniowej. Schrony bojowe Pozycji Mławskiej były typowymi żelbetowymi obiektami fortyfikacyjnymi. Wykonane z grubego betonu (często ponad 1–1,5 m), częściowo zagłębione w ziemi i maskowane, wyposażone w strzelnice dla karabinów maszynowych. Ich układ był przemyślany tak, aby umożliwiać wzajemne wspieranie się ogniem (tzw. obrona flankująca). Podczas walk we wrześniu 1939 schrony odegrały istotną rolę w opóźnianiu postępów Wehrmachtu. Pomimo przewagi przeciwnika (artyleria, lotnictwo, broń pancerna), polskie załogi stawiały silny opór przez kilka dni. Są one ważnym świadectwem polskiej myśli fortyfikacyjnej oraz determinacji obrońców w 1939 roku.
Lekki schron piechoty „Urban” nr 26 był jednym z elementów polskich umocnień wchodzących w skład Pozycja Mława — pasa obronnego przygotowanego tuż przed wybuchem II wojny światowej na północnym Mazowszu. Schron nr 26 należał do kategorii lekkich schronów piechoty (tzw. LSP), budowanych w trybie przyspieszonym w 1939 roku. System obronny Pozycji Mławskiej był projektowany jako sieć wzajemnie wspierających się punktów — nawet lekkie schrony, takie jak „Urban”, miały znaczenie w spowalnianiu przeciwnika i dezorganizowaniu jego natarcia.
I ostatni schron bitwy pod Mławą podczas dzisiejszej wycieczki.
Wracając do kampera zrobiłem koło wokół Pokazowej Zagrody Żubrów w Krajewie. Niestety żubry gdzieś się pochowały i nie udało się ich wypatrzeć.
Na obiad dziś taki wynalazek: smażona biała kiełbasa, cebula i kapusta kiszona. Po obiadku poszliśmy odespać trochę wczorajszą posiadówkę u znajomych 😉
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.