Rano opuściliśmy Szwajcarię i wróciliśmy z powrotem do Niemiec, a pierwszym punktem dnia był Zamek Küssaburg. Zamek leży u podnóża południowego Schwarzwaldu, w dolinie Wysokiego Renu, bezpośrednio przy granicy ze Szwajcarią. Küssaburg, zwany także zamkiem Küssaberg, został zbudowany około 1125 roku, a pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1141 roku jako „zamek wysoki” Heinricha I Freiherra – późniejszego hrabiego – von Küssenberg, który prawdopodobnie wywodził się z rodu panów z Witlisbergu. Około 1240 roku Henryk III, ostatni przedstawiciel rodu Küssenbergów, sprzedał zamek biskupowi Konstancji Heinrichowi von Tanne. Za czasów biskupstwa konstanckiego, które do zarządzania zamkiem wyznaczyło komornika, twierdza została rozbudowana i wzmocniona murem kurtynowym. W 1497 roku hrabiowie Sulz nabyli zamek i jego tereny. Podczas wojny trzydziestoletniej w 1634 r., na skutek zbliżania się wojsk szwedzkich, garnizon cesarskiego garnizonu splądrował i zniszczył twierdzę, za co zostali później rozstrzelani. Plany odbudowy zamku rozważano długo po zawarciu pokoju westfalskiego w 1648 roku, lecz nigdy nie zostały one zrealizowane. Zamek, który stracił swoje strategiczne znaczenie i nadal popadał w ruinę, pozostawał w posiadaniu rodziny von Sulz-Schwarzenberg aż do 1812 roku, a następnie przeszedł w ręce wielkiego księcia Badenii. W 1855 roku zaprzestano wykorzystywania ruin jako kamieniołomu, a w latach 1932-1939 odkryto fortyfikacje, aby udostępnić je regionowi jako cel wycieczek.
Tuż pod zamkiem zaatakowały nas pierwsze grzyby w postaci maślaków. A kawałek dalej uzupełniliśmy zapasy wody z miejscowego źródła.
Na ten dzień mieliśmy jeszcze zaplanowane zwiedzanie miasta Bad Säckingen. Historia miasta sięga początków VI wieku, kiedy to św. Fridolin założył opactwo Säckingen i kościół. Około 1200 roku większość miasta została zniszczona w ogromnym pożarze. Następnie w środku miasta rozpoczęto budowę gotyckiej katedry, zwanej Fridolinsmünster, którą można zwiedzać do dziś. Pod koniec wojny francusko-holenderskiej w latach 1672–1678 miasto zostało poważnie zniszczone przez żołnierzy francuskich dowodzonych przez hrabiego de Choiseul. Po II wojnie światowej miasto znajdowało się pod kontrolą Francji w latach 1945-1952. Miastu pomogła finansowo szwajcarska mina Fricktal, która pomogła mu przezwyciężyć trudności finansowe po wojnie. Säckingen stało się powszechnie znane szerszej publiczności dzięki debiutanckiemu dziełu Josepha Victora von Scheffela The Trumpeter von Säkkingen , opublikowanemu w 1854 roku. Na podstawie książki Scheffela Victor Ernst Nessler skomponował operę o tym samym tytule , której premiera odbyła się w Lipsku w 1884 roku. W 1918 roku nakręcono także film o Trębaczu von Säckingen. Chyba najciekawszym zabytkiem miasta jest Holzbrücke Bad Säckingen. Drewniany most na Renie ma 203,7 m (206,5 m z zadaszeniami) i jest najdłuższym krytym drewnianym mostem w Europie. To sprawia, że jest dłuższy od mostu Kaplicowego w Lucernie.
Poranne maślaki tak nas rozochociły, że postanowiliśmy tym razem zabiwakować gdzieś w lesie i iść na grzyby. Góry i lasy Swarcwaldu nadają się do tego idealnie. Już jakieś 5 – 6 lat temu, gdy tu byliśmy rydze jadły nam z ręki. Tym razem było nie inaczej, ledwo weszliśmy do lasu Kasia już wypatrzyła pierwszego rudzielca. Zebraliśmy je tak z umiarem, żeby po powrocie dać im radę. Tym bardziej, że oprócz rydzy były też inne osobniki. Po powrocie wszystkie rydze usmażyliśmy na masełku i zeżarliśmy. Inne grzybki obgotowane i lutro będzie pyszna zupa grzybowa na prawdziwkach, koźlarkach i podgrzybkach.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.