Autun

Jak mówi powiedzenie, kto rano wstaje, temu pan bóg daje. Obudziłem się jak powoli świtało, odsłaniam okna, a w dole w Autun ktoś rozlał mleko, a na horyzoncie powoli czerwieni się niebo. Kawa może zaczekać i biegusiem pod krzyż na punkt widokowy. Na dole całe miasto i doliny pod pierzyną chmur. Przebija się ponad nią tylko iglica katedry. Pierwsza sesja zdjęciowa i do kampera, czajnik na kuchenkę i już z kawą w rękach na dalszy ciąg spektaklu. Zobaczcie sami.

Kasia kiedy wstała, była trochę zła, że ją nie obudziłem na ten pokaz, ale jakoś nie miałem sumienia tego zrobić. Zjedliśmy śniadanie i zaczęliśmy zjeżdżać w kierunku miasta. Ale zanim całkiem zjechaliśmy podjechaliśmy do Pyramide de Couhard. To starożytny pomnik stojący w pobliżu starożytnej nekropolii „Champ des Urnes”. Piramida ta, górująca nad miastem Autun, została zbudowana prawdopodobnie w I wieku naszej ery. Pomnik składa się z pozostałości piramidy o podstawie kwadratowej o długości 10,50 m z każdej strony i wysokości 22,65 m. Zabytek nie posiada wewnętrznej komory. Piramida stała na jednej z dużych nekropolii rzymskiego miasta Augustodunum, starożytnego Autun. Cmentarze wszystkich rzymskich miast zawsze znajdowały się poza murami miasta. Piramida Couharda, której interpretacja wzbudziła wiele kontrowersji, była zatem najprawdopodobniej pomnikiem nagrobnym: grobowcem zakrywającym szczątki zmarłego lub grobowcem celebrującym jego pamięć.

Obok piramidy zajrzeliśmy do małego wiejskiego kościółka. Église Saint-Léger de Couhard to XII -wieczny kościół parafialny w Couha. Zbudowany w XII wieku, był modyfikowany w XVIII, XIX i XX wieku. Obecny chór i stolarka pochodzą z XVIII wieku, a dzwonnica z XX wieku.

Obok kościoła szlak wiedzie do wodospadu Brisecou, więc ruszyliśmy go zobaczyć. Ścieżka prowadząca do Cascade de Brisecou, biegnie wzdłuż starego rzymskiego akweduktu w Montjeu, ponownie wykorzystywanego w XIX wieku do zasilania młynów.

Zjechaliśmy w końcu do Autun. Kampera zaparkowaliśmy koło rzymskiego amfiteatru i od razu ruszyliśmy go zobaczyć. Zbudowany około 70 roku naszej ery, był przeznaczony do przedstawień dramatycznych. Dzięki średnicy 148 metrów wydaje się być drugim co do wielkości w świecie rzymskim i może pomieścić 20 000 widzów. Zbudowany na naturalnym zboczu terenu teatr utrzymany jest w stylu klasycznym, ze trybunami ustawionymi w trzech półkolistych rzędach, poprzecinanych schodami. Za sceną teatr otaczał imponujący mur o rzekomej wysokości 30 metrów.

Liceum wojskowe Autun jest jedną z sześciu szkół średnich Obrony (dawnych szkół wojskowych) francuskiego Ministerstwa Sił Zbrojnych. Liceum wojskowe Autun jest szkołą średnią podległą Ministerstwu Obrony Narodowej, do której od początku roku przyjmuje się dzieci żołnierzy lub urzędników państwowych, po sprawdzeniu świadectw szkolnych i sukcesie w ogólnopolskim konkursie wspólnym dla szkół średnich Obrony Narodowej. Około 15% miejsc przydziela się stypendystom, niezależnie od pochodzenia zawodowego ich rodziców. Wcześniej budynek szkoły pełnił funkcję seminarium, szpitala, więzienia, Domu Oświaty i Wojskowej Szkoły Przygotowawczej Kawalerii. Szkoła jest obiektem wojskowym i nie można wejść na jej teren.

Najważniejszą budowlą miasta jest Katedra św. Łazarza – Cathédrale Saint-Lazare d’Autun. Zdominowany przez wysoką kamienną iglicę z XV wieku, pozostaje jednym z najważniejszych dzieł sztuki kluniackiej, zbudowanym w latach 1120–1130. Tympanon „Sądu Ostatecznego”, sceny biblijne na kapitelach, słynna „Ewa” ( wystawione w Muzeum Rolin) zostały wyrzeźbione przez Gislebertusa.

Fontanna Saint-Lazare została zbudowana przez Jeana Goujona w 1543 roku, zlokalizowana tuż obok katedry o tej samej nazwie. Na szczycie rzeźba przedstawia pelikana karmiącego swoje młode.

Tour des Ursulines – Wieżę Urszulanek zbudowano na fundamentach galijsko-rzymskich. Dawniej Wieża Więzienna lub Wieża Franciszka I, to baszta zbudowana w XII wieku. Wieża miała chronić stary zamek Rivault. Jest to główna pozostałość po zamku, który został rozebrany około 1600 roku. W XIX wieku miejsce to przejęli wizytatorzy i zainstalowali tam figurę Matki Boskiej. Obecnie wieża jest własnością japońskiego artysty Hisao Takahashiego, mistrza w sztuce malarstwa ściennego. Stworzył międzynarodowe centrum kulturalne Wieży Urszulanek (praktyka i nauczanie sztuki freskowej oraz międzynarodowa wymiana kulturalna). Miejsce wystaw artystycznych.

Miasto Autun, założone pod koniec I wieku p.n.e. za panowania Augusta, choć w środku okresu rzymskiego pokoju, od początku było wyposażone w mury miejskie. Budowa tej fortyfikacji miała charakter przede wszystkim honorowy. Jest to rzadki przywilej nadawany stolicy Eduów przez samego cesarza. Ma długość 6 kilometrów i obejmuje przestrzeń miejską założoną na silnie nachylonym terenie o powierzchni 200 hektarów, ograniczonym ze wszystkich stron całymi ciekami wodnymi. W tym kontekście ściana osłonowa o średniej szerokości 2,50 m pełni także funkcję techniczną jako mur oporowy, powstrzymując prace ziemne tarasów, na których stoją budynki.
Zachowało się ponad dwie trzecie fortyfikacji, co stanowi wyjątkowy stan zachowania budowli z tego okresu. Składa się z naprzemiennych ścian osłonowych i 57 okrągłych wież o średnicy około dziesięciu metrów (do dziś widocznych jest 30 wież).

Église Notre-Dame-de-l’Assomption d’Autun. Budynek ten zbudowany w 1709 roku przez Jeana-Baptiste’a Caristiego dla jezuitów składa się z kaplicy, której fasada inspirowana jest kościołem Gesù w Rzymie. Wewnątrz ozdobiony jest na pierwszym poziomie kolumnami doryckimi oraz dużymi otwartymi przęsłami, które oświetlają sanktuarium. Można tu zobaczyć kamienne posągi Matki Boskiej i św. Anny, a także drewniane posągi św. Crépina i św. Crépinien, pochodzące z XV wieku. Po odejściu jezuitów w 1763 r. kaplica ta powróciła do kultu katolickiego w 1803 r. pod nazwą Notre-Dame.

Passage Balthus to przejście łączy rue aux Cordiers z rue Général André Demetz. Miasto Autun zleciło to zadaszone przejście w celu zastąpienia starego targu na świeżym powietrzu z 1737 r., zbudowanego przez paryskiego architekta François Franque. W 1848 roku architekt Palluet sporządził plany przejścia, zachowując fasadę starej hali targowej z widokiem na esplanadę Pola Marsowego.

Teatr Miejski Autun został zbudowany w 1884 roku przez architekta departamentu Jeana Etienne Girouda w celu zastąpienia targu pszenicy zwieńczonego salą widowiskową. Budynek datowany na 1778 rok. Sala teatru jest w stylu włoskim.

Ratusz w Autun to budowla z1900 roku.

Miejski pomnik wojenny został odsłonięty 2 grudnia 1923 r. na Place du Champ-de-Mars. Powstał w wyniku konkursu ogłoszonego w 1920 r., w którym wybrano projekt rzeźbiarza Alfreda Jeana Halou (1875-1939). Charakteryzuje się dużą podstawą w kształcie piramidy, na której widnieją nazwiska żołnierzy poległych za Francję.

Musée Lapidaire Saint-Nicolas. W muzeum tym znajduje się wiele skarbów lapidarnych (piętnaście kapiteli i listew gzymsowych wykonanych z drobno rzeźbionego białego marmuru), a także antyczne i średniowieczne mozaiki. Te pozostałości monumentalnych budowli wzniesionych przez mieszkańców Burgundii Eduen są wystawione w romańskiej kaplicy zakonu Cluny, o czym świadczy rzeźbiony portyk i absyda pomalowana freskiem z XII wieku (ikona Chrystusa Pantokratora). W otoczeniu romantycznego ogrodu znajduje się galeria ze 115 galijsko-rzymskimi stelami, sarkofagami, trzonami kolumn i pilastrów, inskrypcjami i kapitelami. Muzeum Lapidarium powstało w 1861 roku w dawnej kaplicy szpitala Saint-Nicolas-et-Saint-Eloi-en-Marchaux. 1 lutego 2003 roku kolekcja ta została oficjalnie uznana za „Muzeum Francji”.

Porte Saint-André. Żadne inne miasto w Galii czy Włoszech nie posiada tak dobrze zachowanego zespołu bram rzymskich jak Autun. Podobnie jak Porte d’Arroux, Porte Saint-André nadal ma cztery przejścia na poziomie drogi, dwie duże centralne zatoki dla ruchu wozów i dwa mniejsze otwory wzdłuż chodników. Na piętrze krużganek przepruty dziesięcioma arkadami odpowiada przedłużeniu na poziomie bramy krytej drogi znajdującej się na szczycie ogrodzenia miejskiego. Badacze ogólnie zgadzają się, że Brama św. Andrzeja została zbudowana w I wieku naszej ery, kilka dekad po Bramie Arroux. Przebudowa górnej empory z bloków piaskowca mogła datować się na okres późnego antyku i okresu najazdów.

Porte d’Arroux. Brama ta, datowana na początek I wieku n.e., otwierała się na północ, na końcu cardo maximus (drogi biegnącej z północy na południe). Posiada dwa duże pasaże dla pojazdów i dwa małe dla pieszych. Brama ta została zbudowana za panowania Augusta i jest jedną z pierwszych budowli wzniesionych w momencie założenia Augustodunum noszącego imię cesarza.

Temple de Janus. Świątynię Janusa, która stoi do dziś, odkopano w latach 2013–2018. Wyjaśniono jej pochodzenie. Pochodzi z okresu galijskiego i III wieku p.n.e. Wiek tego sanktuarium mógł być jednym z powodów, dla których to miejsce topograficzne zostało wybrane na lokalizację nowej stolicy Eduens w czasach augustowskich.

Częściowo odkopano tu też teatr i łaźnie w sanktuarium. Teatr Genetoye ma 116 m średnicy i jest mniejszy niż teatr miejski, ale wciąż wystarczająco duży, aby uczynić go jednym z największych w Galii. Dzielnica rzemieślnicza też skorzystała z 8 lat wykopalisk. Produkcja początkowo skupiała się na metalurgii, by w II wieku zająć się produkcją ceramicznych zastaw stołowych. Zidentyfikowano ponad sto pieców garncarskich. Odkryto także warsztaty tworzenia figurek, powiązane ze słynnym koroplastem Pistillus. Niektóre z tych produktów eksportowano, inne wykorzystywano w samym sanktuarium.

I tak zakończyliśmy zwiedzanie Autun. Początkowo mieliśmy zostać w mieście też na noc, ale stwierdziliśmy, że chyba wolimy gdzieś w naturze, żeby Parchatka mogła też pobiegać. Wyjechaliśmy więc za miasto i koło wioski Tavernay znaleźliśmy fajne miejsce nad rzeczką opodal krzaczka.