Powoli zaczynamy piąty miesiąc naszego wyjazdu. Rano udaliśmy się na dokończenie zwiedzania Estremoz. Tak naprawdę został nam tylko zamek, ale gdyby była lepsza pogoda, pewnie byśmy jeszcze się trochę powłóczyli po zakamarkach miasta. Jednak pogoda z rana była paskudna, co chwilę mżył deszcz, a wzgórze zamkowe było w chmurach.
Z Estremoz pojechaliśmy do Veiros. To wieś położona niedaleko miasta Estremoz, w której znajduje się skromny zamek wybudowany w 1308 roku oraz monumentalny zespół pałaców. W wiosce możemy zobaczyć pręgierz z 1539 roku, wieżę zegarową i kościół Matriz do Salvador z końca XVI wieku i marmurowe mauzoleum D. Diogo Galvão Pegado.
Obraliśmy kierunek na miasto Elvas, ale po drodze zatrzymaliśmy się w wiosce Barbacena, by zobaczyć Castelo de Barbacena. Prymitywny zamek został zbudowany w 1273 roku po tym, jak Estêvão Anes, kanclerz królewski, otrzymał darowiznę od wioski Barbacena od 1251 roku. Obecnie duże okrągłe sześciany pochodzą prawdopodobnie z XV wieku.
Jednak piękne miasto Elvas zostawiamy sobie na jutro. Dziś tylko zobaczyliśmy fort Forte de Nossa Senhora da Graça górujący nad miastem. Aleja do fortu wysadzona jest migdałowcami, które akurat zaczęły kwitnąć. Niezwykły przykład XIX-wiecznej architektury militarnej. XVIII i uważana przez wielu historyków za jedną z najpotężniejszych twierdz bastionowych na świecie, Forte da Graça lub Lippe jest nadal oryginalna w swoim projekcie i wykonaniu. To wzniesienie zawsze było dość ważne: nawet w XIX wieku. XV znajdowała się tu mała pustelnia Santa Maria da Graça, której przebudowę w tym czasie dokonała prababcia Vasco da Gamy; Podczas wojny restauracyjnej w 1658 roku Hiszpanie zbudowali tu twierdzę, aby zaatakować miasto Elvas. Budowę fortyfikacji rozpoczął w 1763 roku Wilhelm, hrabia Schaumbourg-Lippe, na zlecenie króla D. José w celu reorganizacji armii portugalskiej. Na kierownika robót wybrano inżyniera Éttiene, którego wkrótce zastąpił pułkownik Guillaume Louis Antoine de Valleré. Gigantyczne prace zakończą się dopiero w 1792 roku. Składający się z trzech brył, części zewnętrznej, korpusu głównego i centralnej twierdzy, Forte da Graça jest przykładem architektury militarnej typu Vaubana. Korpus centralny tworzą cztery bastiony z fenomenalnie piękną bramą główną pośrodku kurtyny południowej. W 1856 roku wojna potoczyła się inaczej i na tym terenie utworzono kompanię poprawczą, a w 1894 skład dyscyplinarny. Przetrzymywano tu nawet kilkunastu więźniów politycznych z I Rzeczypospolitej.
Miejsce biwakowe mamy pod fortem z widokiem na Elvas, które jutro będziemy eksplorować. Tutejszy akwedukt robi wrażenie.
Tuż obok biwaku łąka ukwiecona jest liliami zimowymi. Bylina o wysokości około 15 cm, która rośnie na łąkach i piargach na południu Półwyspu Iberyjskiego. Swoją nazwę zwyczajową zawdzięcza wczesnemu kwitnieniu, przypadającemu na listopad i kwiecień.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.