Base de sous-marins w Lorient

Rano udaliśmy się do Trévignon by zobaczyć tutejszy port i zamek na cyplu. Mały port żyje w rytmie swoich łodzi rybackich. Latem około godziny 17.00 – czasu powrotu łodzi – odbywa się tam bezpośrednia sprzedaż ryb. Zamek znajduje się na miejscu starożytnych fortyfikacji nadmorskich, zbudowanych około XIX wieku.

Les chaumières de Kerascoët to tradycyjna bretońska zabudowa jest pełna uroku, z granitowymi kamiennymi domami z niebieskimi okiennicami, wyłożonymi hortensjami i ich dachami krytymi łupkami lub strzechą. Ale jest miejsce, w którym ten urok nabiera pełnego znaczenia: Kerascoët i Kercanic, dwie wioski na południu Finistère , w miejscowości Névez , niedaleko Pont-Aven . Tutaj chaty wyglądają jak domy z opowieści i legend…

Fort du Loch to budowla wojskowa zbudowana z 1756 roku, położona niedaleko portu Lorient, w Guidel. Jest częścią odległej obrony miasta, zbudowanej w celu ochrony portu przed najazdami wroga. Fort otoczony jest szeroką fosą i otaczającym go murem przeprutym barbakanami, do którego dostęp zapewnia most zwodzony. Wewnątrz fortu znajdują się dwa budynki przeznaczone na wojsko i amunicję. Chociaż Fort Loch został zbudowany na potrzeby wojny, nigdy nie był używany do celów wojskowych. Służył raczej jako miejsce przechowywania sprzętu wojskowego i koszary dla żołnierzy.

Fort-Bloqué, czyli Fort de Keragan, to fortyfikacja zbudowana w połowie XVIII wieku, po oblężeniu Lorient, w celu wzmocnienia systemu fortyfikacji na atlantyckim wybrzeżu Bretanii. Położony na wyspie Keragan, dostępnej tylko w czasie odpływu. Została zbudowany z inicjatywy gubernatora Bretanii Louisa-Jeana-Marie de Bourbon, księcia Penthièvre.

Base de sous-marins w Lorient. Zbudowany przez armię niemiecką w latach 1941–1944 podczas drugiej wojny światowej, ten zespół bunkrów służył do schronienia łodzi podwodnych (U-bootów) w Lorient podczas bitwy o Atlantyk. Baza łodzi podwodnych w Lorient znalazła się wówczas w centrum konfliktu zbrojnego toczącego się w latach 1939-1945. Trzy bloki tworzące La Base zostały zbudowane w ciągu zaledwie 3 lat, jeden po drugim. Został także kilkakrotnie zbombardowany przez aliantów, próbując zniechęcić niemieckich okupantów przebywających w Lorient.

Od wyzwolenia kieszeni Lorient w 1945 roku baza okrętów podwodnych była używana przez francuską marynarkę wojenną. To francuskie siły podwodne chroniły swoje okrety bojowe w bunkrach. Co więcej, można tu odwiedzić wnętrze prawdziwej łodzi podwodnej, która służyła podczas zimnej wojny: łodzi podwodnej Flore S645. Marynarka opuściła to miejsce w 1997 roku. Wtedy też rozpoczęła się refleksja nad rekonwalescencją tego obiektu wojskowego. Co zrobić z milionem metrów sześciennych betonu, z którego składa się La Base?

Citadelle Port Louis. Wino, sól i zboża podróżowały średniowiecznym rozlewiskiem rzeki Blavet. Hiszpanie wznieśli pierwsze elementy cytadeli w 1590 roku. Kiedy wyszli, Ludwik XIII ukończył fortyfikacje w 1637 roku i nadał miastu nazwę Port-Louis. Kiedy zostało wybrane na siedzibę Kompanii Indyjskiej, miasto przeżyło okres dobrobytu wśród pikantnych aromatów. Kiedy firma przeniosła się do Lorient, miasto zostało przekształcone w rybołówstwo i turystykę przybrzeżną. W cytadeli muzeum prezentuje ekscytujący epos Kompania Indii, stworzony w 1664 roku przez Colberta. Podróż afrykańskimi i orientalnymi szlakami XVII i XVIII wieku, modele statków, rekonstrukcje miejsc, tkaniny, przyprawy, porcelanę…

Linie Kerzerho tworzą najważniejsze po Carnac stanowisko megalityczne w Bretanii . Stanowisko składa się ze 190 kamieni ułożonych na długości prawie 2 km . Jest dość podobny do układu Carnac : około dziesięciu rzędów menhirów, których początek na zachodnim krańcu mógł tworzyć megalityczne ogrodzenie.

Fort Penthièvre, położony przy wejściu na półwysep Quiberon, kontroluje dostęp do niego na poziomie przesmyku, który w tym miejscu jest bardzo wąski. Fort Penthièvre służył jako miejsce przetrzymywania niemieckich jeńców podczas I wojny światowej. Podczas drugiej wojny światowej siły niemieckie włączyły go do swojego systemu Wału Atlantyckiego. Pełnił także funkcję więzienia i miejsca egzekucji pod koniec wojny: od kwietnia do lipca 1944 r. zginęło tu 59 bojowników ruchu oporu, ku ich pamięci wzniesiono pomnik.