Zatoka Biskajska

Objechaliśmy już zachodnie wybrzeże Bretanii, teraz wjechaliśmy do Zatoki Biskajskiej. Teraz odcinek południowego wybrzeża, aż do ujścia Loary.

Ruines de la tour de Saint-Guénolé à Penmarch, to pierwszy zabytek, przy którym się zatrzymaliśmy. Kościół Sainte-Thumette z początku XVI wieku został opuszczony podczas rewolucji kościół i popadł w ruinę. Obecna budowla składa się z pięcioprzęsłowej nawy z nawą północną oraz absydy ze ściętymi bokami. W 1808 roku zawaliła się dzwonnica, a dzwon przeniesiono do kaplicy Notre-Dame de la Joie. Wnętrze obejmowało nawę oddzieloną od pojedynczej nawy północnej okrągłymi lub ośmiobocznymi filarami, podtrzymującymi ostrołukowe łuki.

Chapelle Notre-Dame-de-la-Joie położona jest bezpośrednio nad morzem, pomiędzy St Pierre i St Guénolé. Światynia monitorująca morze, poświęcony Dziewicy. Marynarze przyszli jej podziękować za uratowanie ich przed sztormami. Podczas ułaskawienia, które odbyło się 15 sierpnia, paradowali z gołymi głowami i boso. Budynek ten pochodzi z końca XV wieku. Sklepienie wykonane jest z drewna dębowego, w kształcie odwróconego kadłuba łodzi. Ołtarz wykonany przez Jeana Le Bossera pochodzi z 1756 roku. Na belkach poprzecznych możemy dostrzec także dawne wota, będące podziękowaniem dla Dziewicy.

Pointe de Saint-Pierre – W krajobrazie dominują dwie latarnie morskie ( stara latarnia morska Penmarc’h i latarnia morska Eckmühl ) oraz semafor Saint-Pierre . Na północ od cypla Penmarc’h, na samym brzegu morza, w stronę Saint-Guénolé, znajduje się kaplica Notre-Dame-de-la-Joie. Semafor obecnie pełni funkcję obserwatorom francuskiej marynarki wojennej. Stara wieża została zbudowana na początku XV wieku. Zniszczona piorunem w 1809 roku, jej wysokość spadła z 17 do 12 metrów. Stara latarnia morska została zbudowana w latach 1831–1835. Wysoka na 38 metrów (40 m n.p.m.) służyła do 1897 r. , po czym zastąpiła ją latarnia morska Eckmühl. Eckmühl, zbudowana w latach 1893–1897, ma ponad 60 metrów wysokości i zasięg 25 mil.

Początki Château de Keriolet sięgają XIII wieku. Odrestaurowała go księżna Zénaïde dla swojego młodego męża, hrabiego Chauveau, któremu nadała dwa tytuły szlacheckie. Zakochana w regionie księżniczka zwielokrotniła obecność symboli nawiązujących do bretońskiej historii i tradycji: par Bretończyków ubranych w tradycyjne stroje, gronostajowe nogi czy symbole bretońskiego nacjonalizmu. W XX wieku Zamek Keriolet miał wielu właścicieli, w tym prawnuka księżniczki Feliksa Jussoupowa, który zasłynął z udziału w zabójstwie Rasputina! W 1988 roku zamek Keriolet został odrestaurowany.

Concarneau to miejscowość sztuki i historii. Jego nadmorska i twierdzowa przeszłość znajduje odzwierciedlenie w grubych murach z XIV wieku, ukończonych przez Vaubana w XVII wieku. Otoczona murem wioska (la ville-close) jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Bretanii. Jest to wysepka o długości 350 m i szerokości 100 m, która wyróżnia się wieżą strażniczą. Główną arterią jest ulica Vauban, którą otaczają urokliwe kamienice z tablicami nawiązującymi do czasów cytadeli. Po bokach znajdują się brukowane uliczki, które prowadzą do otworów wychodzących na port rybacki.