Kierunek Francja dzień 63 – W stronę Le Mans

Na razie kierujemy się w stronę Le Mans. Dzień natomiast zaczęliśmy od wiatraka Moulin de Frouville Pensier. To ostatni sprawny kamienny wiatrak w Eure-et-Loir. Budowla przykryta jest obrotowym dachem, a jego skrzydła miały szerokość 21 metrów.

W miasteczku Chateaudun mieliśmy zaplanowany do zobaczenia tylko zamek. Miasto okazało się tak nafaszerowane ciekawymi zabytkami, że zabawiliśmy to dosyć długo.

Église Saint-Valérien de Châteaudun. Ten piękny romański kościół z XII i XIII wieku wyróżnia się majestatyczną XV-wieczną dzwonnicą zwieńczoną dużą kamienną iglicą o krawędziach ozdobionych jarmużem, z której roztacza się widok na miasto z wysokości około pięćdziesięciu metrów. Dostęp do kościoła zapewnia piękny romański portal z XIII wieku. Sklepienia nawy głównej opierają się na kolumnach ozdobionych groteskami, a nawa południowa otwiera się na bogato zdobioną kaplicę boczną z XVI wieku. Chór oświetlają piękne witraże z okresu renesansu, z których część opowiada historię św. Anny. 

Ancienne chapelle dite Notre-Dame du Champdé. Kaplica pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, wzniesiona na początku XVI w., w 1878 r. została uderzona przez piorun i doszczętnie zniszczona. Jedynie gotycka fasada zachodnia i jej dzwonnica zachowały się i zostały odrestaurowane w 1887 roku, aby służyć jako monumentalny portal do sąsiedniego cmentarza Champdé.

Fontanna w rynku w stylu neorenesansowym została zbudowana w 1860 roku, aby symbolizować pojawienie się kilka lat wcześniej nowoczesnego systemu zaopatrzenia w wodę pitną w górnym mieście. Zwieńczona jest kopułą z latarnią i feniksem, mitycznym ptakiem odrodzonym z popiołów, który doskonale symbolizuje odrodzenie miasta po pożarach, z których najgorszy był w 1723 roku.

Place du 18-Octobre to główny plac w centrum Châteaudun. Jest to kwadrat w kształcie prostokąta, który zdobi budynek ratusza. W następstwie pożaru z 20 czerwca 1723 odbudowano go według planów architekta Julesa Michela Alexandre’a Hardouina. Widnieje na nim data bitwy pod Châteaudun, która odbyła się dnia18 października 1870 podczas wojny francusko-pruskiej.

Monument des Franc-Tireurs de 1870. Gwardia narodowa uzbrojona w karabin strzela i chroni młodą kobietę, która symbolizuje miasto Châteaudun. U ich stóp właśnie zginął snajper. Pomnik Francs-tireurs, znajdujący się na Promenade du Mail, jest najbardziej reprezentatywnym pomnikiem bitwy z 1870 roku. Został wykonany przez rzeźbiarza Antonina Mercié i odsłonięty 18 października 1897 roku.

Château Chateaudun to duża rezydencja książęca z XII, XV i XVI wieku będąca własnością Jehana de Dunois, towarzysza broni Joanny d’Arc. Jest często nazywany „pierwszym z zamków nad Loarą”. Zamek łączy rzadką serię elementów architektury średniowiecznej, gotyckiej i renesansowej. Wnętrze jest znakomicie zachowane i prezentuje ważną kolekcję gobelinów. W gotyckiej Sainte-Chapelle, zbudowanej przez Jeana de Dunois, znajdują się niezwykłe posągi. U podnóża imponującej donżonu zaprojektowano średniowieczny ogród o tematyce „kuchnia i medycyna w średniowieczu”.

Église Saint-Lubin de Châteaudun. Kościół Saint-Lubin jest najstarszym kościołem w centrum miasta. Był przez lata wielokrotnie przebudowywany ale nadal posiada elementy elewacji, których budowa miała miejsce między XI a XVI wiekiem. Choć w czasie rewolucji kościół został sprzedany, a następnie częściowo rozebrany, mury stoją do dziś. Absyda pochodzi z XI lub XII wieku, natomiast zachodnia część nawy została rozbudowana w XV-XVI wieku, co tłumaczy obecność gotyckiego portalu wejściowego.

Église Sainte-Madeleine de Châteaudun. Budowę starego opactwa Madeleine datuje się na połowę XII wieku. Ten duży romański budynek przeszedł kolejne przebudowy, a także długą renowację po pożarze w 1940 r., ale pozostaje największym i najbardziej majestatycznym budynkiem sakralnym w mieście. Obecnie ogołocone wnętrza świątyni tylko podkreślają majestat tego miejsca. Piękny portal południowy przez długi czas pozostawał ukryty za średniowiecznymi murami miejskimi, zanim został ponownie odkryty pod koniec XIX wieku. W przeciwieństwie do elewacji północnej zachował wspaniałe rzeźbione łuki z XII wieku. W absydzie można podziwiać renesansowy grobowiec z początku XVI wieku.

Hôtel-Dieu to budowla z XVIII i XIX wieku. Ogrody Hôtel-Dieu znajdują się w centrum miasta i oferują wspaniały widok na zamek. W piwnicach Hôtel-Dieu znajduje się Escape Time Châteaudun. W grze ucieczki Châteaudun na powierzchni 200 m², sugerowane są dwa tematy: eksploracja nawiedzonego dworu sióstr Aubépine (do 10 graczy) lub podróż do średniowiecza w poszukiwaniu świętego serca Jehana de Dunois (do 8 graczy).

Église Saint-Jean-de-la-Chaîne de Châteaudun. Kościół znajduje się w miejscu, w którym Saint-Aventin w VI wieku zbudował kościół ku czci Saint-Jeana. Północna absyda i część północno-wschodnia pochodzą  z XI wieku. Absyda południowa i nawa pochodzą z XII wieku. Dzwonnica pochodzi z XVI wieku. Kościół zależny był od opactwa Trójcy w Vendôme.

Portal z z XV wieku z dawnego klasztory Cordelierów w Châteaudun.

I jeszcze troszkę zdjęć, ze średniowiecznych uliczek Châteaudun.

Na obrzeżach miasteczka zrobiliśmy zakupy. Takie oto dziwa we francuskich marketach, jak automat do robienia naleśników. Udało się też dopaść myjnię z podestem, więc umyte solary, bo gołębie obsrały i przy okazji cały kamper.

I tak prawie zleciał dzień i trzeba było znaleźć miejsce na biwak. Całkiem fajna miejscówka trafiła się w wiosce Saint-Pellerin. Stoliczki i ławeczki nad stawem Étang de Saint-Pellerin, rozłożyliśmy nasze bambetle i otworzyliśmy piwko. Długo się nie nasiedzieliśmy, bo nadciągała burza, więc ten czas wykorzystaliśmy na przygotowanie kuraka na obiad. Po objedzie okazało się, że internet w tym miejscu tak słabo działa, że ciężko będzie popracować, więc decyzja jedziemy jeszcze kawałek dalej.

Kolejne miejsce na biwak znajdujemy koło Polissoir de la Pierre Cochée de Droué. Jest to duża ostrzałka z okresu neolitu, znana jako Pierre Cochée. Monolit ten to duży blok błyszczącego piaskowca z epoki eocenu (pierwszy okres trzeciorzędu) zakopany w ziemi, wśród wielu innych bloków i puddingów wyłaniających się w okolicy. Kamień i inne bloki są osłonięte dużymi dębami, które nadają temu zakątkowi ziemi najbardziej tajemniczy wygląd, prawdziwe „druidyczne” miejsce zajmujące obszar o długości około 100 metrów i szerokości 80 metrów.