Wyjechaliśmy z Sewilli, ale daleko nie ujechaliśmy, bo tylko do miasta Alcalá de Guadaíra. Postanowiliśmy zwiedzić miasto, bo ma ładny zamek, kościół i starą muzułmańską dzielnicę. Do tego efektowny smoczy most, przy którym zatrzymaliśmy się na biwak. Był też ślepy tunel, do którego prowadziła ścieżka rowerowa, więc uznaliśmy, że sobie nim pójdziemy. Szliśmy kawał drogi świecąc telefonami, a po wyjściu z drugiej strony góry, okazało się, że jest ono zagrodzone i musieliśmy tunelem wracać z powrotem.
Alcalá de Guadaíra może poszczycić się bogatym dziedzictwem historycznym, naznaczonym arabską przeszłością. Największy rozwój i wzrost te ziemie przeżyły za czasów Almohadów, którzy nadali Alcalá jej charakterystyczne cechy: zamek, młyny, a nawet nazwę Qalat Chabir, co oznacza „twierdza rzeki zaopatrzeniowej”. Przez stulecia Alcalá zaopatrywała w chleb znaczną część prowincji Sewilla, stąd też popularna jest nazwa Alcalá de los Panaderos. Ważnym punktem zwiedzania jest Szlak Młynów Mącznych, biegnący wzdłuż rzeki, od której pochodzi nazwa miasta. Jeden z tych młynów mamy w sąsiedztwie parkingu. Flamenco również jest częścią historii miasta. To tutaj narodziła się soleá z Alcalá, rozsławiona przez Joaquina el de la Paulę . Peña Flamenca la Soleá i Peña Flamenca del Arrabal pielęgnują i promują bogactwo flamenco oraz pasję miasta. Spośród bogatego dziedzictwa religijnego miasta można wyróżnić kościół Santa María del Águila, znajdujący się wewnątrz muru obronnego, kościół San Miguel, na przedmieściach o tej samej nazwie, obecnie przekształcony w salę zgromadzeń; oraz kościoły parafialne w Santiago i San Sebastián, w których znajdują się ważne dzieła sztuki barokowej i neobarokowej.
Zamek Alcalá de Guadaíra jest prawdopodobnie, obok rzeki Guadaíra, jednym z symboli tożsamości najlepiej definiujących miasto Alcalá de Guadaíra. To historyczny zarodek populacji, który z jej wnętrza rozprzestrzenił się na przestrzeni wieków, kształtując obecne granice obszaru miejskiego. Zamek znajduje się na cyplu na tyle wysokim, że góruje nad otoczeniem, w tym samym miejscu, w którym wcześniej, już w epoce brązu, znajdowały się osady ludzkie. Jego budowa miała miejsce w XI i XII wieku, za czasów panowania muzułmanów, ale ostateczną formę uzyskał po ponownym podboju przez Ferdynanda III. Główne prace prowadzono aż do końca XV i początku XVI wieku.
Dziś na obiad golonka. Kupiliśmy taką już ugotowaną i Kasia opiekła ją z ziemniakami w omni, była pyszna.
Dziś kolejny ciekawy krzew w zbiorach botanicznych – Rącznik pospolity. Pochodzi prawdopodobnie z północno-wschodniej Afryki i Bliskiego Wschodu. Jako gatunek zawleczony szeroko rozprzestrzenił się w regionach o klimacie tropikalnym, podzwrotnikowym i umiarkowanym ciepłym. Należy do silnie trujących. Jej nasiona zawierają rycynę śmiertelną dla człowieka w dawce powyżej 0,2 g – ilości zawartej w trzech nasionach rącznika
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.