Rezerwat Sokole Góry

Świąteczna niedziela i świąteczne śniadanie – szynka, baleron i sałatka warzywna. Potem kawa i idziemy na wycieczkę do Rezerwatu Sokole Góry.

Pierwszy ostaniec, to Skała Pielgrzym. To charakterystyczny wapienny ostaniec znajdujący się na terenie Gór Sokolich w północnej części Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Jest położona w lesie w obrębie rezerwatu przyrody Sokole Góry, między Olsztynem a Biskupicami. Jej ściany mają około 11–16 m wysokości i miejscami są pionowe lub lekko przewieszone. Pielgrzym jest popularnym miejscem wspinaczki skałkowej, wytyczono tu około 20 tras wspinaczkowych.

Jaskinia pod Sokolą Górą to niewielka, ale bardzo interesująca jaskinia krasowa. Jest jedną z kilkudziesięciu jaskiń znajdujących się w masywie Sokolich Gór. Wejście do jaskini znajduje się na północnym stoku Sokolej Góry na polanie widocznej z leśnej drogi. Otwór ma ok. 3 m szerokości i 1,8 m wysokości. Jaskinia jest o rozwinięciu poziomym, z dużą salą końcową. Jaskinia jest jednym z nielicznych przykładów tzw. jaskini statycznie zimnej na Jurze, jej średnia temperatura przy dnie wynosi ok. 2–3°C. Zimne powietrze zalega w dolnych partiach jaskini przez cały rok. Dzięki temu wiosną, gdy topnieje śnieg, często powstają tam lodowe stalaktyty i stalagmity.

Jaskinia Studnisko to jedna z najbardziej znanych jaskiń w Rezerwacie Przyrody Sokole Góry. Jest szczególnie cenna dla speleologów, ponieważ jest najgłębszą jaskinią na Jurze. Znajduje się na północnym stoku Sokolej Góry. Charakterystyczną cechą Studniska jest pionowe wejście w postaci głębokiej studni, od którego pochodzi nazwa jaskini. Aby dostać się do środka, trzeba wykonać zjazd na linie o długości ok. 40–45 m.

Obok znajduje się Skała Bonifacy (często nazywana też Boniek) to charakterystyczny wapienny masyw skalny znajdujący się w obrębie Rezerwatu Sokole Góry. Jest jedną z ciekawszych formacji skalnych tego rezerwatu i popularnym punktem widokowym oraz miejscem wspinaczkowym. Bonifacy to rozległy masyw wapienny, typowy dla krajobrazu Jury. Skała ma formę skalnego muru i systemu ścian z różnymi formacjami skalnymi. W zachodniej części masywu znajduje się tzw. Amfiteatr, gdzie występuje ciekawa forma krasowa – pionowa Studnia w Amfiteatrze o głębokości ok. 9 m, będąca pozostałością dawnego systemu jaskiniowego.

Idziemy teraz do Turni Simonda. Turnie Simonda to niewielki zespół wapiennych skał (ostańców) znajdujących się w rezerwacie przyrody Sokole Góry. Stanowią one jedną z charakterystycznych form skalnych w tym rejonie Jury i są znane szczególnie w środowisku wspinaczkowym. Obejmuje kompleks zalesionych wzgórz z licznymi skałkami i jaskiniami. Turnie Simonda tworzą trzy niewysokie wapienne skały, osiągające wysokość około 7–12 m. Zbudowane są z jurajskiego wapienia, który na Jurze tworzy charakterystyczne ostańce skalne o pionowych ścianach.

Jaskinia Koralowa to jedna z ciekawszych jaskiń na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, położona w rezerwacie przyrody Rezerwat Sokole Góry, na zboczu góry Pustelnica. Jaskinia Koralowa ma dość urozmaicony system korytarzy i studni, częściowo rozwiniętych poziomo. Ze względu na pionowy charakter i konieczność używania lin jest ona trudniejsza technicznie niż wiele innych jaskiń Jury i przypomina pod tym względem jaskinie tatrzańskie. Nazwa jaskini pochodzi od charakterystycznych nacieków „koralowych”. Powstawały one, gdy na zwisających z góry korzeniach drzew osadzała się martwica wapienna, tworząc formy przypominające korale.

Jaskinia Wszystkich Świętych jest częścią dużego systemu jaskiniowego i ważnym obiektem dla speleologów oraz miłośników przyrody. Jaskinia leży w rejonie wzgórza Pustelnica w Sokolich Górach. Razem z pobliską Jaskinia Olsztyńska tworzy jeden z największych systemów jaskiń na całej Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Powstała w wapieniach jurajskich w wyniku procesów krasowych – czyli rozpuszczania skał przez wodę zawierającą dwutlenek węgla. Typowe są tu wąskie korytarze, studnie i komory, które tworzą skomplikowany podziemny labirynt. Jaskinia znana jest co najmniej od 1836 roku, kiedy pojawiły się pierwsze zapisy o jej istnieniu. Pod koniec XIX wieku prowadzono tu wydobycie kalcytu (szpatu) używanego w przemyśle szklarskim. Eksploatacja ta spowodowała zniszczenie większości nacieków jaskiniowych (stalaktytów i stalagmitów). Dlatego jaskinia jest przeznaczona głównie dla doświadczonych grotołazów i speleologów. Temperatura wewnątrz utrzymuje się przez cały rok na poziomie około 5–8°C, ponieważ jaskinia jest odizolowana od zmian temperatury na powierzchni.

Jaskinia Olsztyńska to jedna z najbardziej znanych jaskiń w Rezerwacie Przyrody Sokole Góry na Wyżynie Krakowsko‑Częstochowskiej. Znajduje się na północno-zachodnim zboczu wzgórza Góra Pustelnica. Jaskinia jest jaskinią krasową, powstałą w wapieniach jurajskich. Tworzy ona jeden system jaskiniowy razem z Jaskinia Wszystkich Świętych. Cały system ma około 224 m długości i 29 m deniwelacji, a jego rozwój jest głównie poziomy. Jaskinia była znana już w XIX wieku i została opisana przez geologa Jerzego Bogumiła Puscha. W dawnych opisach uchodziła za jedną z najpiękniejszych jaskiń w Polsce dzięki bogatej szacie naciekowej. W XIX i na początku XX wieku prowadzono tu wydobycie kalcytu (tzw. szpatu), co doprowadziło do zniszczenia większości nacieków jaskiniowych. Jaskinia ma kilka otworów wejściowych prowadzących do wspólnego systemu; główny otwór ma ok. 3 m szerokości i 1,7 m wysokości.

Groszek wiosenny (Lathyrus vernus), wieloletnia roślina zielna, która wytwarza kwiaty o barwie od czerwonofioletowej do niebieskofioletowej. Kwiaty są zebrane w grona po 5-10 sztuk. Rośnie dziko w lasach liściastych, głównie w żyznych grądach. Kwitnie wczesną wiosną, zazwyczaj od kwietnia do maja.

Jaskinia Studnia Zygmunta to niewielka jaskinia krasowa na zboczach wzgórza Góra Pustelnica, gdzie występuje skupisko wielu jaskiń i schronisk skalnych. Jaskinia ma formę pionowej studni krasowej (tzw. awenu). Jej ściany są wygładzone przez przepływ wody, a u podstawy znajduje się rumosz wapienny i warstwa próchnicy. Światło dzienne dociera aż do dna studni, ponieważ jaskinia jest bardzo płytka. Jaskinia została opisana przez speleologów w latach 80. XX w. Informacje o niej zebrał Jerzy Zygmunt, od którego nazwiska pochodzi obecna nazwa obiektu.

Wracając do kampera zrobiliśmy sobie jeszcze spacer po zboczach Góry Biakło. Góra Biakło to charakterystyczne wzgórze ostańcowe na Jurze Krakowsko‑Częstochowskiej, położone w pobliżu miejscowości Olsztyn. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów krajobrazu tej części Jury i popularnym celem wycieczek. Góra wznosi się na wysokość około 340 m n.p.m. i dominuje nad okolicą dzięki stromym wapiennym skałom. Biakło bywa nazywane „Jurajskim Małym Giewontem”, ponieważ jego skalny grzbiet przypomina sylwetkę Giewont. Podobnie jak na tatrzańskim szczycie, na wierzchołku stoi metalowy krzyż, ustawiony w 1993 roku dla upamiętnienia pontyfikatu Jana Paweła II.

Po powrocie do kampera już tylko odpoczynek na słonku, bo dziś zrobiło się naprawdę ciepło. To ciepło i dzień świąteczny sprawiły, że przez naszą miejscówkę przewaliły się tłumy ludzi, ale jakoś przeżyliśmy.