Lermot

Wczorajszy wieczór uraczył nas jeszcze wizytą miejscowych kotów, z którymi Parchatka zaczęła toczyć walki. Nie chciała wrócić do kampera, choć przeciwników było dwóch, w tym jeden bardzo wielki. Widząc, że może się to dla niej źle skończyć, udało nam się ją w końcu złapać i zamknąc w kamperze.

O poranku na parkingu zjawił się koniowóz ze śmiesznym wózkiem. Gościu zapiął konia i ruszył na szeroką plażę, bo akurat był odpływ.

My natomiast stwierdziliśmy, że robimy przebazowanie w jakieś fajne miejsce i robimy sobie odpoczynek połączony z pracą. Dokupiliśmy tylko trochę drobiazgów spożywczych i zajechaliśmy do wioski Lermot i na plażę o tej samej nazwie. Miejsce fajne, bo dedykowane kamperom, przy samej plaży z widokiem na Kanał La Manche.

Zjedliśmy śniadanie, wypiliśmy kawę i poszliśmy na spacer klifem na kolejny przylądek. Na plażę wyjechały samochody łodzie do zbioru ostryg, które ruszyły głęboko w zatokę po owoce morza. Pojawił się też nasz poranny koniarz z dwoma towarzyszami, który dotarł tu plażami.

Doszliśmy do kolejnej plaży, gdzie było też zejście z klifu. Skoro miejscowi pojechali zbierać ostrygi, to odpływ trochę potrwa, więc postanowiliśmy wrócić dołem. Podnóża klifów i wielkie głazowiska oblepione były mulami, ostrygami i innymi skorupiakami. Kasia aż piszczała i postanowiła jutro w czasie odpływu iść na łowy. Spotkaliśmy ludzi uzbrojonych w młoteczki, którzy zbierali skorupiaki, wytłumaczyli nam jakie zbierać, bo za małe są nie dobre i ciężko strawne. Pomarańczowych ślimaków nie polecali jeść, ponoć są jadalne, ale niezbyt smaczne. Mieliśmy z nimi ubaw, bo po dotknięciu przyssawały się z taką siłą do kamieni, że nie było szans ich oderwać i robiły to bardzo szybko. Wpadłem na sposób, by też szybko je odrywać i kilka się udało, zanim przyssały się na amen.