Syri i Kaltër - Gjirokastër

Rano spacer po plaży, śniadanie i lecimy dalej.

Pierwszym celem tego dnia jest Syri i Kaltër. Syri i Kaltër („Błękitne Oko”) to jedno z najbardziej malowniczych i znanych miejsc przyrodniczych w południowej Albanii, położone ok. 20 km na wschód od miasta Saranda, u podnóża gór Mali i Gjerë. To głębokie krasowe źródło, z którego wypływa wyjątkowo czysta i intensywnie turkusowo-niebieska woda. Nazwa „Błękitne Oko” pochodzi od charakterystycznego wyglądu: centrum źródła jest ciemnoniebieskie, otoczone jasnym, turkusowym „pierścieniem”, co przypomina ludzką tęczówkę. Dokładna głębokość źródła nie została w pełni zbadana. Nurkowie zeszli na ponad 50 metrów, ale nie dotarli do dna. Temperatura wody wynosi przez cały rok około 10–13°C, nawet podczas upałów.

Kierujemy się teraz w stronę miasta Gjirokastër. Po drodze wzgórza pokrywa zimowit żółty, czyli Sternbergia żółta, to bylina cebulowa kwitnąca jesienią.

Gjirokastër to malownicze miasto w południowej Albanii, znane jako „kamienne miasto” ze względu na charakterystyczną architekturę z masywnymi, kamiennymi domami o wysokich dachach z łupku. Leży na zboczu wzgórza w dolinie rzeki Drino, co nadaje mu niezwykle malowniczy charakter. Historyczne centrum zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Ulice są strome i wyłożone kamieniem, a większość budynków pochodzi z okresu osmańskiego. Miasto słynie z tzw. kullas — masywnych, wieżowych domów obronnych. Wiele z nich zostało przekształconych w muzea i pensjonaty. Najbardziej znane to Dom Skenduli i Dom Zekate. Gjirokastër łączy w sobie dziedzictwo osmańskie, bałkański klimat i spokojną, autentyczną atmosferę. Miasto jest mniej turystyczne niż nadmorska część Albanii, dzięki czemu zachowało swój tradycyjny charakter.

Zamek Gjirokastër to jeden z najważniejszych i najokazalszych zabytków Albanii. Wpisany razem z historycznym centrum miasta na Listę UNESCO. Początki twierdzy sięgają IV–V wieku, kiedy pełniła funkcję umocnionego punktu kontrolnego. W kolejnych stuleciach była rozbudowywana przez Bizantyjczyków, Wenecjan i Osmanów. Największą modernizację przeszła w XIX wieku za czasów osmańskiego władcy Ali Paszy z Tepeleny. W okresie komunizmu część zamku służyła jako więzienie polityczne. Wieża zegarowa to jeden z symboli twierdzy. Stoi tu wrak amerykańskiego samolotu który awaryjnie lądował w 1957 r., władze komunistyczne prezentowały jako symbol „zwycięstwa nad imperializmem”.

Do Kanionu Lengarica dojechaliśmy już dosyć późno. Rozbiliśmy biwak, a spacer kanionem odłożyliśmy na jutrzejszy poranek.

Ale to jeszcze nie koniec dnia. U wrót kanionu są fajne naturalne źródła termalne. Dzisiejszy wieczór zamiast przy ognisku, spędziliśmy w cieplutkiej wodzie, racząc się rozmaitymi trunkami. Do tego cały teren był tylko dla nas, bo byliśmy tu sami.