Rano złożyliśmy biwak i dosyć szybko wjechaliśmy do Czarnogóry.

Naszym pierwszym przystankiem był Kanion Tary i słynny most nad kanionem. Kanion rzeki Tary znajduje się Północnej Czarnogórze, na terenie Parku Narodowego Durmitor. Jego długość wynosi około 82 km, z czego 60 km znajduje się w Czarnogórze. Głębokość sięga nawet 1300 metrów, co czyni go najgłębszym kanionem w Europie i jednym z najgłębszych na świecie (zaraz po Wielkim Kanionie Kolorado). Natomiast Most Đurđevića nad kanionem Tary powstał w latach 1937–1940. Długość mostu to 365 metrów, z pięcioma łukami. Największy łuk ma rozpiętość 116 metrów, a most wznosi się 172 metry nad rzeką. W czasie II wojny światowej jeden z jego inżynierów wysadził środkowe przęsło, aby powstrzymać wojska okupacyjne; po wojnie most został odbudowany. Najbardziej znany film, w którym most odegrał istotną rolę, to: „Most” (1976) – jugosłowiański film wojenny w reżyserii Hajru Dina Krvavca. Kolejny film to Komandosi z Navarony (1978) – brytyjsko-amerykański film akcji z II wojny światowej; scena ataku na most została nakręcona z udziałem tego mostu.







Obieramy drogę na Góry Dormitor i słynną trasę P14. Biliśmy tu jeż nie raz, ale zawsze chętnie wracamy w to miejsce, bo widoki z trasy są niesamowite. Inne o różnych porach roku, a nawet dnia.
Góry Durmitor to masyw w północno-zachodniej Czarnogórze, należący do Alp Dynarskich. Ich najwyższy szczyt, Bobotov Kuk, ma 2523 m n.p.m. Pasmo słynie z malowniczych krajobrazów, głębokich dolin i kanionu rzeki Tary – jednego z najgłębszych w Europie. Obszar ten objęty jest ochroną w ramach Parku Narodowego Durmitor (UNESCO), znanego z jezior polodowcowych („oczy Durmitoru”) i bogatej przyrody, co czyni go popularnym celem pieszych wędrówek i wspinaczki.
Trasa P14 w górach Durmitor to jedna z najbardziej spektakularnych tras panoramicznych na Bałkanach — idealna dla kierowców, motocyklistów i rowerzystów szosowych, którzy szukają dzikich, górskich krajobrazów. Najwyższy punkt trasy to przełęcz Sedlo (1907 m n.p.m.). Zimą trasa jest zamknięta z powodu śniegu.






















































Na mapie nie będę oznaczał trasy i Kanionu Tary, gdyż już te miejsca są oznaczone wcześniej, podczas wiosennej wizyty i relacji z tego miejsca.
Przyszła pora znaleźć miejsce na biwak. To były jeszcze czasy, kiedy na biwakowanie w Parku Narodowym przymykano oko. Wiec w pięknych okolicznościach przyrody rozłożyliśmy nasze obozowisko.














Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.
