Ranek przywitał nas piękną pogodą. Wszyscy ochoczo zabrali się do przygotowań porannego posiłku, a potem do zwijania biwaku. Podeszliśmy jeszcze do sąsiedniej bacówki zakupić owcze sery i ruszyliśmy dalej na podbój Durmitoru.
Dziś czekał nas przejazd super widokową trasą P14, masywem Durmitoru. Jakże różniła się ona od ostatniego mojego przejazdu w porze letniej. W wyższych partiach trasy zaległ jeszcze śnieg, a miejscami trasa tworzyła śnieżne kaniony. Jeszcze niedawno z utęsknieniem wypatrywaliśmy wiosny, a dziś jak dzieci cieszyliśmy się ze śniegu. Widoki sprawiały, że praktycznie co 500 metrów zatrzymywaliśmy się na jakieś zdjęcia. Trasa P14 przez Park Narodowy Durmitor jest jedną z najpiękniejszych oraz najwyżej położonych dróg w Czarnogórze. Widokami nie ustępuje innym tego typu trasom a odróżnieniu do nich, nie zagościła tu komercja. Przejżdżając całą trasę, oprócz bacówek, gdzie możemy nabyć dobre sery, miniemy tylko jeden sezonowy barek i schronisko z barem na rozstaju dróg w kierunku Kanionu Pivy i Kanionu Sušica. Trasa P14 rozpoczyna się za letniskową miejscowością Žabljak i choć nie ma tu spektakularnych serpentyn to cały czas pniemy się w górę na masyw Durmitoru, jednego z wyższych pasm Gór Dynarskich. Podjazd kończy się przełęczą o wysokości 1907m n.p.m. Roztaczają się z niej kosmiczne widoki i jest to dogodne miejsce na wyjście w góry. Dalej trawersując grzbiety szczytów zjeżdżamy w dół do przysiółka Trsa, gdzie stoi schronisko z bufetem. W lewo asfaltowa droga efektownymi serpentynami sprowadzi nas do kanionu i jeziora Pivy.
Gdy dojechaliśmy do rozstajów dróg, nie zjechaliśmy jeszcze do Kanionu Pivy, a udaliśmy się jeszcze szutrową drogą na krawędź Kanionu Sušica. Ten imponujący kanion z niesamowitym dzikim pięknem znajduje się pomiędzy wysokimi klifami części masywu Durmitoru. Po obu stronach kanion otoczony jest wysokimi płaskowyżami. Kanion Sušica połączony jest z Doliną Skrckih, kolejną perłą Parku Narodowego Durmitor. Dnem wąwozu płynie rzeka Sušica. Po erozji lodowcowej woda rzeki wytworzyła Sušičko Jezero (jezioro Susica), które należy do grupy kilku okresowych jezior w Durmitorze. Lodowiec, który został przeniesiony przez kanion Susica, miał 10 km długości. W czasie najbardziej intensywnego zlodowacenia lodowiec miał wysokość 1140 metrów. W tym czasie podczas topnienia lodowca jezioro istniało cały rok. Obecnie , szczególnie późnym latem, woda jeziora Sušičko znika i widać zieloną trawiastą łąkę. Trekking po tym niesamowitym kanionie jest naprawdę niezapomnianym przeżyciem. Na skraju Kanionu Susica, zbliżającego się z Doliny Skrckich, można podziwiać wspaniałą scenerię wodospadów Skakala. Do kanionu można zjechać szutrowymi serpentynami (raczej dla doświadczonych kierowców) i wyjechać ponownie serpentynami do góry na drugą ścianę wąwozu, i dalej możemy dojechać do Žabljaka.
Wróciliśmy do asfaltu i zaczęliśmy zjeżdżać w dół do kanionu i jeziora Pivy. Droga wiła się serpentynami i tunelami, co zakręt oferując nowe widoki. Na jednym z punktów widokowych zrobiliśmy sobie krótki popas i zjechaliśmy do jeziora. Wschodnim brzegiem dojechaliśmy do zapory i zaczęliśmy myśleć o biwaku. Wciśnięte w kanion jezioro przybiera tu, w zależności od pory dnia różne kolory błękitu i zieleni. W niektórych miejscach wysokość ścian kanionu rzeki sięga nawet 1200 metrów więc niełatwo tu znaleźć kawałek płaskiego terenu na obozowisko. Jednak z poprzedniego wyjazdu maiłem tu sprawdzone miejsce nad samym brzegiem jeziora.
Dojechaliśmy w końcu do celu. Zapłonęło ognisko, kiełbasy na patyki i można odpoczywać po dniu pełnym wrażeń.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.