Rano wróciliśmy ponownie nad ocean. Teraz będziemy jechać na razie wybrzeżem. Interior kusi, ale teraz pogoda jest tam bardziej kapryśna, więc zostawimy sobie go na lato.
Dzień zaczęliśmy od zwiedzenia miasteczka Getaria. Getaria położona jest na wybrzeżu Guipúzcoa, 30 kilometrów na zachód od San Sebastián. W średniowieczu i w późniejszych czasach, gdy wciąż jeszcze harpuny zarzucano ręcznie, mieszkańcy wioski zajmowali się polowaniem na wieloryby, o czym świadczy lokalny herb. Wycieczka po miasteczku jest bardzo atrakcyjna ze względu na występujące tu średniowieczne domy, port oraz prowadzącą do latarni morskiej promenadę. Jako atrakcję kulturalną należy wymienić XV-wieczny kościół San Salvador w stylu gotyckim. Posiada on ogromne znaczenie historyczne, gdyż to właśnie tam odbyło się w 1397 roku Walne Zgromadzenie, na którym Guipúzcoa została ogłoszona prowincją. Niemniej Getaria swoją największą sławę zawdzięcza bezdyskusyjnej jakości winu txakolina.
Kolejny przystanek zrobiliśmy w Elorriaga, małej dzielnicy, w której uprawia się txakoli. Jest tu fajny widokowy parking, z którego pieszo udaliśmy się na wybrzeże fliszowe i do miasta Zumaia. Trasa widokowa, ale cała pętla dała nam popalić, przedreptane dziś 15 km. Tutejszy słynny flisz, uznany za Światowy Geopark przez UNESCO. W Zumaia są dwie plaże: Itzurun i Santiago, a także kilka ciekawych miejsc, jak np. Dom-muzeum malarza Ignacio Zuloagi, w którym znajdują się dzieła między innymi El Greco, Rivery, Zurbarána oraz Goi. Na wprost stoi muzeum wyrobów rzemieślniczych „Laia”. W centrum miasta znajduje się kościół San Pedro w stylu baskijskiego gotyku. Świątynia może pochwalić się wspaniałym ołtarzem autorstwa Juana de Antxieta, to jedyne dzieło tego baskijskiego rzeźbiarza w całej prowincji Guipúzcoa.
Po takiej wycieczce obiad smakował wyśmienicie, dziś Tortilla española z chorizo, my ją jeszcze wzbogaciliśmy boczkiem. Po obiedzie już zasłużony odpoczynek.
Pora na kącik botaniczny, dziś pittosporum tobira, czyli pospornica japońska. To gatunek rośliny z rodziny pospornicowatych Pittosporaceae. Wywodzi się z Chin, Japonii i Koreii. Strefy mrozoodporności: 8-10. Gatunek średnio odporny na zasolenie gleby, występuje w pasie subtropikalnej roślinności nadbrzeżnej. Jest to wiecznie zielony krzew lub niewielkie drzewo osiągające do 5 m wysokości. Kwiaty są dzwonkowate, kremowobiałe wpadające w żółty kolor, o cytrusowym zapachu, zebrane są w kuliste baldachy na końcach pędów. Owoce są okrągłe, żółte, a nasiona czerwone. Sadzony jako popularna roślina ozdobna.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.