Góry Bystrzyckie – Orlickie 08.2015 – Na pograniczu

Poranek w Górach Bystrzyckich pogodny. Jemy śniadanie, pijemy kawę i składamy obóz. Dziś już trochę pozwiedzamy pogranicze Polsko – Czeskie.

Jedziemy przez Wójtowice, do Nowej Bystrzycy.

W Nowej Bystrzycy odwiedzamy tutejszy Kościół. W Bramie lista osób, które wpłaciły datki na ubezpieczenie kościoła, może niby nic, ale są też i kwoty, kto ile wpłacił. Mamy szczęście, bo trafiamy na księdza, który oprowadza nas po zakamarkach kościoła, dziewczyny nawet dostały obrazki 😉 Kościół został zbudowany w 1726 roky, na miejscu starej (1631) kaplicy pogrzebnej. Jest to orientowana budowla z prezbiterium, nawą i zakrystią na jednej osi. Ołtarz główny barokowy, z około 1710 roku, zawiera figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz rzeźby świętej Anny i Jakuba. Ołtarz boczny w stylu ludowego baroku z XIX wieku.

W pobliżu kościoła znajduje się stary cmentarz ewangelicki, na który też zachodzimy. Cmentarz został założony około roku 1600, razem z kaplicą cmentarną, która powstała po 1631 r. Pierwotnie służył mieszkańcom wyznania ewangelickiego. W późniejszym okresie obiekty były adaptowane do użytkowania katolickiego. W 1772 r. dobudowano murowaną kaplicę cmentarną. W tym samym czasie wykonano bramę barokową przy wejściu na cmentarz. W 1795 r. w pobliżu kaplicy umieszczono barokową grupę Ukrzyżowania, która do czasów współczesnych zachowała się.

Jedziemy przez Góry Bystrzyckie w stronę Czech.

Cmentarz w w Orlické Záhoří.

Już po stronie czeskiej odwiedzamy kolejną niezwykłą świątynie w wiosce Neratov. Jest budowlą barokową, wzniesioną w latach 1723-1733. Pod koniec II wojny światowej kościół został poważnie uszkodzony w wyniku pożaru. Dach, wieże, sklepienia uległy zniszczeniu. Po wojnie budynek popadł w ruinę. W czasach komunistycznych nie został należycie odbudowany i planowano nawet jego rozbiórkę. Po 1989 roku, wraz ze zmianami politycznymi, pojawiły się inicjatywy odbudowy. Kluczową rolę odegrał ksiądz Josef Suchár, który założył Stowarzyszenie Neratov (Sdružení Neratov) – celem było nie tylko odrestaurowanie kościoła, ale także ożywienie całej wioski. Jedną z najbardziej charakterystycznych współczesnych zmian jest szklany dach – kościół został wyposażony w częściowo przeszklony dach, dzięki czemu wnętrze jest otwarte na światło i naturalne warunki, a wrażenie jest bardzo przestrzenne.

Góry Orlickie słyną z potężnych umocnień z II Wojny Światowej. Kilka bunkrów zamierzamy odwiedzić. Pierwszy z nich, to Pěchotní srub R-S 90/I Pravý. to izolowany ciężki obiekt piechoty (srub), będący częścią czeskosłowackiego stałego umocnienia (1935-38), w rejonie Orlických hor, w Černá Voda k. Orlického Záhoří. Obiekt znajduje się w lesie nad drogą, w miejscowości Černá Voda, Orlické Záhoří. Znajduje się w podsektorze umocnień o nazwie „4./X. Říčky”. Został wybetonowany w dniach 19–24 sierpnia 1937.

Kolejny obiekt to Bunkr ŽSV X/303/A-140Z. Znajduje się na wysokości około 932 metrów n.p.m. Kod obiektu to „ŽSV X/303/A-140Z”. System oznaczeń sugeruje, że należy do sieci umocnień przygranicznych (lub związanych z obroną lądową) – „ŽSV” może oznaczać coś w stylu „Železná spoľahlivá/životní”, albo inny termin czeski związany z obroną/polityką wojenną.

Ostatnia budowla obronna, którą odwiedziliśmy, to bunkier R-S 87 Průsek. Zbudowany w 1937 roku, jako część przedwojennego systemu obrony Czechosłowacji. To dwupiętrowy bunkier (srub), jedno z obustronnie bronionych stanowisk piechoty. Klasa odporności: 2, co oznacza niższy poziom odporności niż najwyższe fortyfikacje, dostosowany do warunków terenowych i budżetowych.

Dzisiejszą wycieczkę zakończyliśmy na wieży widokowej Anna. Anna stoi na Anenském vrch na wysokości około 991 m n.p.m., około 7 km na północny-wschód od Rokytnicy w Orlických horách. Na tym miejscu wcześniej istniała kaplica św. Anny (kaple svaté Anny), która została zbudowana w XVIII wieku (1766) przez hajným Johanna Kastnera z Horní Rokytnice. Kaplica została zdemontowana przed II wojną światową w związku z budową czesko-słowackiego systemu fortyfikacji. W pobliżu wieży zachowały się bunkry (seria bunkrów: „Arnošt” i „Anna”). Rozhledna Anna została otwarta 28 października 2010. i ma 17 metrów wysokości.

Pozostało nam już tylko znaleźć miejsce na biwak. Widokową polanę znaleźliśmy za wioską Říčky v Orlických horách.