Dzień 157 – Faro

To mamy 1 marca i 7 miesiąc naszej podróży. Dziś jadąc do Faro rozmawialiśmy, że zleciał nam ten czas nie wiadomo kiedy. Wydaje się to kupa czasu, ale w podróży to chwila, jak byśmy miesiąc temu wyjechali z domu. Powoli zbliżamy się też do Hiszpanii i za chwilę pożegnamy się z Portugalią na dłużej.

Faro jest stolicą i najludniejszym miastem regionu Algarve. Życie w Faro często jest całkowitym przeciwieństwem tego, które można spotkać w innych miastach regionu. Innymi słowy, lato jest sezonem niskim, studenci opuszczają już miasto, a na ulicach handlowych pojawia się mniej turystów. Turyści przyjeżdżają tu od czasu do czasu, gdyż nie jest to miasto dla turystów szukających słońca i piasku. Faro wyróżnia się czterema głównymi cechami: mariną , obszarem handlowym otaczającym północną część starego miasta, samym starym miastem oraz – znajdującym się już na obrzeżach – zachodnim krańcem parku przyrody Ria Formosa. Faro, na terenie swojego obszaru miejskiego, nie posiada plaż. Od południa miasto ograniczone jest wodami lagun, saliny i kanałów Parku Narodowego Ria Formosa.

Faro i jego okolice rozwijały się już za czasów Fenicjan, a wtedy miasto było znane pod nazwą Ossonoba. Następnie przechodziło w ręce Rzymian, Wizygotów i Maurów, którzy zdobyli je w 713 roku n.e. W XIII wieku Faro zostało zdobyte przez Portugalczyków, a w kolejnych wiekach wyrosło ono na jeden z najważniejszych portów w dobie odkryć geograficznych Portugalczyków. Faro zostało potężnie zniszczone przez tragiczne trzęsienie ziemi z 1755 roku, jednak podniosło się ze zniszczeń.

Centrum historyczne Faro nie jest duże. Jedną z najciekawszych budowli w centrum jest Łuk Miejskie, który kiedyś był jednym z wjazdów do historycznego centrum. Jego budowa została ukończona w 1812 roku według projektu włoskiego architekta Francisco Xavier Fabri. Zobaczyć w jego centralnej części można figurę św. Tomasza z Akwinu, a wchodząc do jego wnętrza zobaczymy pozostałości dawnych mauretańskich murów. Działa w nim Centrum Interpretacyjne Arco da Vila prezentujące historię nie tylko tej budowli, ale również całego centrum Faro.

Innym ważnym zabytkiem Faro jest Kościół Karmelitów. Kościół powstał w latach 1713-1719 i jest pięknym przykładem baroku w mieście, a jednocześnie jedną z najważniejszych budowli sakralnych w całym Algarve. Wnętrze kościoła zdobią bogate wykończenia barokowo oraz ładne panele z płytek azulejos. Koniecznie trzeba zwrócić uwagę na Kaplicę Kości zbudowaną w 1816 roku, a w której znajdują się szkielety i ich części dawnych duchownych.

Będąc w Faro warto również zwiedzić Katedrę Sé. Została ona wybudowana w tym samym miejscu, gdzie kiedyś mieściła się świątynia rzymska, a następnie arabska. Na przestrzeni wieków katedra w Faro stała się zlepkiem różnych stylów architektonicznych, gdyż każdy z władców regionu dodawał coś od siebie do niej. Dziś w jej zewnętrznej i wewnętrznej architekturze dopatrzymy się gotyku, stylu romańskiego, baroku oraz neoklasycyzmu. Warto wejść na wieżę katedralną, by mieć przepiękny widok na całe miasto.

Choć polecane w przewodnikach, na nas miasto nie zrobiło dobrego wrażenia. Jest bardzo zaniedbane. Piękne zabytki sąsiadują z opuszczonymi, rozwalającymi się ruderami. Jeszcze gorzej jest, gdy opuścimy turystyczne obszary. Nastawialiśmy się na cały dzień zwiedzania, a tak naprawdę, to co ciekawe można zobaczyć w dwie godziny.

W mieście nie ma też za bardzo gdzie się zatrzymać na noc, więc wybraliśmy nocleg pod marketem, gdzie mamy serwis dla kamperów i sporo miejsca. W Intermarche kupiliśmy pieczony schab, który po wycieczce odgrzaliśmy w piekarniku.