Nemzeti összetartozás hídja

Szybkie śniadanie, kawa i opuszczamy gościnne progi Grażyny i Leszka. Pożegnanie, bo zobaczymy się najwcześniej za pół roku.

Kawałek przez Beskidy i w Muszynce wjeżdżamy do Słowacji.

Z kilometra na kilometr robi się coraz cieplej, niby tylko troszkę na południe a 8 stopni różnicy. W porze obiadu zatrzymujemy się w wiosce Hriadky na obiad. Mamy tu sprawdzony zajazd Motorest Kanada, gdzie nie raz stawaliśmy na posiłek w drodze na rumuńskie wojaże. Szybki obiadek i lecimy dalej.

Jeszcze 50 km i wjeżdżamy do Węgier. Trasa znana, dziesiątki razy pokonywana, ale w Sátoraljaújhely przybyła nowa atrakcja, więc mamy zamiar tu zostać na noc i zobaczyć co tu stworzono.

Ta atrakcja, to Nemzeti összetartozás hídja oraz Várhegyi kilátó, Újhely vára stoi tu od wieków, ale jakoś do tej pory nie dane nam było zobaczyć tych ruin. Pod nową atrakcją zbudowano nowy i widokowy parking, na którym spędzimy noc.

Wspinamy się do góry, do pierwszej atrakcji, to Nemzeti összetartozás hídja, po polsku: „Most Narodowego Zjednoczenia”. Oficjalnie oddany do użytku 4 czerwca 2024 roku. Długość wiszącego mostu, to ok. 723 metrów, co sprawia, że jest to rekord świata w kategorii pieszych mostów wiszących o takim rozpięciu. Most znajduje się około 83-84 metrów nad doliną potoku Májuskút. Jednocześnie na moście może się znajdować maksymalnie 300 osób. Jest podparty sześcioma stalowymi linami nośnymi, o średnicy ok. 70 mm każda. Masa tych lin, i innych elementów nośnych jest znaczna — całkowita konstrukcja lin liczy się w setkach ton. W części nad doliną zamiast zwykłych szczebli/podestów znajduje się odcinek z przezroczystego szkła, przez który można spojrzeć w dół.

Powyżej wiszącego mostu, kolejna nowa atrakcja – Várhegyi kilátó. Na skraju ruin średniowiecznego zamku Újhely vára” wybudowano nowoczesną konstrukcję – metalowy pomost/kładkę i wieżę widokową zakończoną platformą ok. 16 metrów wysokości. Z pomostu roztacza się widok na wiszący most i bardzo szeroka panorama: widać m.in. pasma Zemplén, Sátor-hegyek, Tokaj (w tym Nagy-Kopasz) oraz — przy dobrej pogodzie — miejscowość Borsi na Słowacji, około 5 km od granicy.

Na koniec zostały nam ruiny zamku, które tak naprawdę są pod platformą widokową. Zamek „Újhely” jest wspominany w źródłach już w roku 1261. W latach 1316-1390 pełnił rolę zamku królewskiego. Z czasem, szczególnie w XVI wieku, z powodu licznych najazdów i braku konserwacji, zaczął się popadać w ruinę. Od XVIII-XIX wieku pozostałości były wykorzystywane (np. używano kamieni do budowy budynków w okolicy) i do dziś trwają prace archeologiczne. Estetyka konstrukcji stalowej nie wszystkim się podoba – niektórzy mieszkańcy i turyści uważają, że nowoczesny wygląd pomostu trochę zaburza naturalny i historyczny charakter ruin.