Starożytne Kamieniołomy w Aliki

O pierwszej w nocy obudził mnie „zapach” kuwety. Nie było wyjścia wstałem i ją opróżniłem. Już miałem się położyć z powrotem a tu słyszę szuru buru. Zap… drugi raz z kuwtą, ale już tak się rozbudziłem, że odechciało mi się spać. Zrobiłem kawę, odpaliłem komputer i zabrałem się do pracy. Koło piatej jednak mnie znużyło i poszedłem się położyć.

Poranek już nie był piękny, niebo zasnuły chmury, a prognozy zapowiadały przez cały dzień opady.

Jeszcze nie pada, więc jedziemy na półwysep Aliki. Aliki znajduje się na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Thassos. Półwysep tworzy dwie zatoki – jedna po stronie zachodniej, bardziej rozwinięta i turystyczna, oraz druga po stronie wschodniej, spokojniejsza i mniej zagospodarowana. Wokół plaż i zatok rozciąga się mieszanka drzew oliwnych, sosen i krzewów przybrzeżnych, a woda ma wyjątkowo przejrzyste turkusowe zabarwienie.

Na półwyspie znajduje się Stanowisko archeologiczne Aliki (Aliki Archaeological Site). Na terenie stanowiska zachowały się pozostałości antycznego sanktuarium (z VI–V w. p.n.e.), prawdopodobnie poświęconego Dioskúrom (Kastorowi i Polluksowi) lub Apollinowi. Ruiny dwóch wczesnochrześcijańskich bazylik (V–VI w. n.e.), wzniesionych w pobliżu morza, z fragmentami mozaik i kolumn. Ślady osady i portu, które funkcjonowały od okresu archaicznego po czasy bizantyjskie.

Za ruinami kolejna atrakcja – Starożytne Kamieniołomy w Aliki. Teren ten stanowił niegdyś ogromne, eksploatowane wyrobisko marmuru – część z kamieniołomu jest dziś opustoszała i częściowo zalana przez morze. Z biegiem wieków wydobycie pozostawiło bardzo charakterystyczny krajobraz – obszary bardzo silnie wyeksploatowane aż do poziomu morza. Wydobycie marmuru w Aliki rozpoczęło się już w VII w. p.n.e., co czyni miejsce jednym z najstarszych kamieniołomów marmurowych w regionie. Kamień wydobywany tam był eksportowany – marmur z Thasos był ceniony w starożytności i używany w budownictwie greckim i rzymskim. Kamieniołom w Aliki eksploatowany był przez długi czas i zaprzestano go prawdopodobnie w połowie VII w. n.e. (wczesny okres bizantyjski). Marmur z Aliki to skała biaława-bledoszara (często lekko szara), mniej czysta niż marmury północnej części wyspy, dlatego używana była głównie w budownictwie niż w najwyższej klasy rzeźbie. Na miejscu widoczne są wyraźne ślady technik wydobywczych: otwory klinowe (w które wkładano kliny lub drewniane rozpory), ślady dłut i narzędzi kamieniarskich. Dzięki położeniu kamieniołomu tuż przy morzu, transport bloków marmurowych był stosunkowo łatwy — naturalne zatoki ułatwiały załadunek na statki.

Wróciliśmy do kampera i obraliśmy kierunek na górską wioskę Panagia. Mieliśmy ją zamiar zwiedzić i zostać w niej na noc. Zaczęło padać a góry skryły się w chmurach, wioska też. Widoczność na 5 metrów, pada, chyba nie ma sensu tu się pchać. Zastanawiamy się i decydujemy się zjechać z wyspy dzień wcześniej Po południu zapowiadają burze, jeszcze jakiś sztorm się zrobi i tu ugrzęźniemy, a na lądzie w czwartek mamy umówioną sterylizację kotów. Jedziemy więc do Tasos, wbijamy na prom i po godzinie jesteśmy na kontynencie. Na morzu goniła nas burza, błyskało, grzmiało, ale morze było spokojne.