Dzień 466 – na PN krańcu Evii i kolejne termale

W nocy znowu piękny księżyc, ale rano słońce się nie pokazało. Dziś ma być pochmurny dzień z przebłyskami słońca, ale ciepły.

Ruszamy na północny kraniec wyspy Evia. Po drodze przy wiejskiej kapliczce uzupełniamy sobie wodę.

Zajeżdżamy do wioski Kotsikos, by zobaczyć wiatrak Gialtra. To zabytkowy młyn położony w miejscowości Gialtra, na północno-zachodnim wybrzeżu wyspy Evia. Jest to charakterystyczna, kamienna budowla, która stanowi jeden z lokalnych symboli regionu i świadectwo jego rolniczej przeszłości. Młyn został wzniesiony w tradycyjnym stylu, typowym dla dawnych obiektów przemysłowych na Evii. Służył do mielenia zboża dla okolicznych mieszkańców i przez wiele lat odgrywał ważną rolę w życiu lokalnej społeczności. Dziś nie pełni już swojej pierwotnej funkcji, lecz zachował historyczny charakter i przyciąga uwagę jako element dziedzictwa kulturowego.

Na naszej trasie pierwsze źródła termalne, a raczej źródełka. Nie zażyjemy tu kąpieli, można jedynie sobie stópki zagrzać. Wiedzieliśmy o tym i zajechaliśmy tu tylko z ciekawości. Naturalne gorące źródła, których wody wypływają bezpośrednio do morza. Są one bogate w minerały i od wieków były wykorzystywane w celach leczniczych, szczególnie przy dolegliwościach reumatycznych, stawowych, mięśniowych oraz problemach dermatologicznych. Loutra Gialtron wyróżniają się kameralną, autentyczną atmosferą, to miejsce znacznie mniej komercyjne niż pobliskie Edipsos.

Kolejny punkt to Latarnia morska Wasilina. Znajduje się na północnym wybrzeżu wyspy Evia, w pobliżu miejscowości Vasilina, nad wodami Zatoki Eubejskiej. Choć nie jest jedną z najbardziej znanych atrakcji turystycznych wyspy, latarnia morska Wasilina stanowi interesujący element lokalnego krajobrazu i dziedzictwa morskiego regionu.

Kavos, to najbardziej na północ wysunięte miejsce na Evii. Przylądek Kavos to malowniczy fragment wyspy Evia, położony nad wodami Morza Egejskiego. Jest to miejsce o surowym, naturalnym charakterze, w dużej mierze nietknięte masową turystyką. Region ten ma również znaczenie historyczne i żeglarskie. Od starożytności wody wokół przylądka były znane z trudnych warunków nawigacyjnych, co wpłynęło na rozwój lokalnych legend oraz potrzebę orientacyjnych punktów dla żeglarzy.

Na przylądku natrafiliśmy na kolonię kotów. Uszczupliliśmy trochę nasze zapasy i podkarmiliśmy kociaki.

W Loutra Edipsou kolejny inwentarz do wykarmienia 😉 Mamy tutaj wierną kopię Ateny i Apolla.

Nie przyjechaliśmy tu jednak karmić koty, a wygrzać dupki w gorącej wodzie. Parkujemy w pobliżu naturalnych źródeł.

To idziemy się wygrzać. Tutejsze źródła są nietypowe. Gorąca woda wypływa tu z klifu wprost do morza, gdzie powstały niecki do kąpieli. W tych bliżej źródła, woda jest bardzo gorąca i idzie w niej wytrzymać kilkanaście minut. Niecki poniżej mają już bardziej znośną temperaturę i można w nich poleżeć dłużej. Wrażenie jest fajne, bo tuż obok o skały rozbijają się fale, często robiąc zimny prysznic.

Loutra Edipsou to jedne z najsłynniejszych źródeł termalnych w Grecji. ch historia sięga starożytności – z leczniczych właściwości wód korzystali już Arystoteles, Plutarch oraz rzymscy cesarze, m.in. Hadrian. Wody termalne w Loutra Edipsou wypływają z głębokich warstw ziemi i osiągają temperaturę od około 28 do nawet 80°C. Są bogate w minerały, takie jak siarka, wapń, magnez, żelazo oraz sód, dzięki czemu wykazują silne właściwości terapeutyczne. Tradycyjnie stosuje się je w leczeniu schorzeń reumatycznych, problemów ze stawami i kręgosłupem, chorób skóry, dolegliwości układu oddechowego oraz w rekonwalescencji po urazach.

Posiedzieliśmy grubo, a woda nas wykończyła. Szybkie kawałki kuraka na obiad i chyba dziś poskładamy się wcześniej. Woda wyssała z nas całą energię 😉 Ale jest plan jutro na wschód słońca w termach, tylko prognozy nie współpracują w tym temacie.