Przed świtem obudziłem Kasię i na wschód słońca poszliśmy na termy. Niestety chmury popsuły nam plany, ale też było fajnie. Na taki pomysł wpadliśmy tylko my, wiec całe źródła były tylko dla nas.


















Wróciliśmy do kampera na śniadanie. Zjedliśmy my i kociaki, które od wczoraj dokarmiamy. Skoda że ich nie możemy zabrać, bo są słodkie.



Po śniadaniu idziemy na spacer po Loutra Edipsou, gdyż wczoraj pierwsze co zrobiliśmy, to popędziliśmy jak dziki w kartofle na termy. Wokół nas budynki uzdrowiskowe, pamiętające dawne czasy, ale dziś w nie najlepszej kondycji.





Rzymskie Termy cesarza Sulli w Loutra Edipsou to historyczne kąpieliska związane z postacią Lucjusza Korneliusza Sulli, rzymskiego wodza i dyktatora z I wieku p.n.e. Według przekazów antycznych Sulla korzystał z tutejszych wód podczas pobytu w Grecji, prawdopodobnie w celu leczenia dolegliwości reumatycznych i skórnych. Już w epoce rzymskiej miejsce to było rozwiniętym ośrodkiem uzdrowiskowym, wyposażonym w kamienne baseny, systemy doprowadzania gorącej wody oraz zaplecze typowe dla rzymskich term. Kąpieliska pełniły nie tylko funkcję leczniczą, lecz także społeczną i reprezentacyjną. Pozostałości rzymskich term, określanych jako „Łaźnie Sulli”, stanowią ważny element lokalnego dziedzictwa kulturowego. Symbolizują one ciągłość tradycji balneologicznej od starożytności po czasy współczesne oraz podkreślają znaczenie Loutra Edipsou jako miejsca, w którym historia, archeologia i lecznictwo naturalne łączą się w jedną całość.


Kaplica Agios Fanourios w Loutra Edipsou to niewielka, skromna świątynia położona w malowniczym miejscu w sąsiedztwie słynnych term. We wnętrzu centralne miejsce zajmuje ikona św. Fanuriosa, czczonego w Grecji jako patrona odnajdywania tego, co zaginione, oraz orędownika w trudnych sprawach.




Kościół Agii Anargiri w Loutra Edipsou to lokalny kościół grecko-prawosławny. Dedykowany Świętym Anargyrom («Agii Anargiri» – czyli „Święci Bezprzykładni Lekarze”), których imię oznacza duchowe i charytatywne aspekty leczenia i uzdrawiania w wierzeniach prawosławnych. Architektura świątyni jest typowa dla greckich małych kościołów prawosławnych – konstrukcja jest skromna, ale harmonijna, z charakterystycznymi elementami cerkiewnymi i freskami wewnątrz. Wnętrze zdobią ikony i elementy liturgiczne związane z tradycją kościoła prawosławnego.









Stare Uzdrowisko Hydroterapeutyczne Świętych Anargyrów to jeden z najbardziej charakterystycznych i historycznie istotnych obiektów uzdrowiskowych północnej Eubei. Budynek powstał na przełomie XIX i XX wieku jako reprezentacyjne centrum kąpielowe wykorzystujące słynne gorące źródła Edipsos. Jego architektura łączy elementy neoklasycystyczne z wczesnymi wpływami modernizmu, co było typowe dla prestiżowych uzdrowisk tamtej epoki. Obiekt zaprojektowano z myślą o gościach z wyższych warstw społecznych, w tym o politykach, intelektualistach i osobach publicznych z Grecji oraz zagranicy. Uzdrowisko było poświęcone Świętym Anargyrom – Kosmie i Damianowi – patronom lekarzy i uzdrowicieli, co podkreślało leczniczy charakter miejsca. Wnętrza mieściły sale kąpielowe, pomieszczenia zabiegowe oraz przestrzenie wypoczynkowe, w których wykorzystywano wodę termalną bogatą w minerały, cenioną za właściwości lecznicze, zwłaszcza w schorzeniach reumatycznych i układu ruchu. Choć dziś obiekt nie pełni już swojej pierwotnej funkcji i jest w ruinie, to pozostaje ważnym zabytkiem architektury uzdrowiskowej i symbolem złotego okresu Loutra Edipsou jako jednego z najważniejszych kurortów termalnych w Grecji.







Idziemy z powrotem nad brzeg morza.




W nieckach termalnych panuje już niewielki ruch. A nad nimi wznosi się Thermae Sylla Spa & Wellness Hotel, to luksusowy pięciogwiazdkowy hotel spa. Obiekt ma bogatą historię sięgającą 1897 roku, a jego neoklasyczna architektura łączy tradycję z nowoczesnym luksusem. Po kompleksowej renowacji hotel oferuje gościom elegancję, komfort oraz wysokiej klasy obsługę.









Przy nadmorskiej promenadzie znajduje się pomnik Herkules i Likhas, jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli tej miejscowości uzdrowiskowej. Rzeźba nawiązuje do mitologii greckiej i ukazuje moment gniewu Herkulesa, który – oszukany zatrutą szatą nasączoną krwią centaura Nessosa – chwyta posłańca Likhasa i ciska go do morza. Według mitu Herkules nie wiedział, że Likhas był jedynie niewinnym wykonawcą polecenia Dejaniry. Scena symbolizuje tragiczne skutki nieświadomej winy, niepohamowanej siły oraz ludzkiego cierpienia nawet w życiu herosa. Kompozycja rzeźby jest dynamiczna: muskularna sylwetka Herkulesa podkreśla nadludzką siłę i napięcie emocjonalne, natomiast postać Likhasa ukazana jest w chwili bezradności i strachu. Styl dzieła, realistyczny i ekspresyjny, odwołuje się do klasycznych wzorców sztuki greckiej, jednocześnie przemawiając do współczesnego odbiorcy.



Na koniec pomyszkowaliśmy po termalnym klifie zaglądając we wszystkie zakamarki. Wodospad termalny jest praktycznie wyschnięty, wygląda jak by okoliczne nowe hotele podkradały wody ze źródeł i jest jej coraz mniej. Mimo to nacieki na klifie robią wrażenie i z różnych miejsc sączy się gorąca woda.






















Kończymy wizytę w Loutra Edipsou i wracamy do miasta Istiea zrobić zakupy, bo jutro sklepy pozamykane. Przy okazji trafiamy na lokalny targ.



Kolejny cel, to Wodospad Gerakiou. To niewielki, lecz bardzo malowniczy wodospad położony w pobliżu wioski Gerakiou. Ukryty wśród zielonych wzgórz i gęstej roślinności, stanowi przykład mniej znanych, ale wyjątkowo urokliwych atrakcji przyrodniczych wyspy. Wodospad tworzy się na górskim potoku, którego wody spływają po skałach do naturalnego basenu o krystalicznie czystej, chłodnej wodzie. Otoczenie cechuje się bujną roślinnością, drzewami liściastymi oraz skałami porośniętymi paprociami, co nadaje temu miejscu dziki, niemal dziewiczy charakter. Szczególnie efektownie wodospad prezentuje się wiosną i po intensywnych opadach, gdy przepływ wody jest największy.







Powoli zaczynamy objazd wschodniego wybrzeża wyspy i docieramy do wioski Ag. Nikolaos. Na niewielkiej wysepce można tu zobaczyć kaplicę Agios Nikolaos. Kaplica jest niewielką, tradycyjną świątynią prawosławną, silnie zakorzenioną w lokalnej historii i religijności mieszkańców. Poświęcona jest św. Mikołajowi – jednemu z najbardziej czczonych świętych w Grecji, uznawanemu m.in. za opiekuna żeglarzy i podróżnych. Wnętrze, choć niewielkie, ma tradycyjny charakter – znajduje się w nim ikonostas z ikonami w stylu bizantyjskim, w tym centralna ikona św. Mikołaja.





Przebijamy się przez góry, by dotrzeć do wioski Agkali.



Parkujemy na plaży Agia Anna, ale zwiedzanie okolicy zostawiamy sobie już na jutro. Dziś już nam się nie chce, a jutro wraca słońce, więc spacery do pobliskich atrakcji będą ciekawsze.











Teraz trzeba się zająć zakupami z porannego targu i sardele lądują na patelni.




Dziś kolejna roślinka do kącika botanicznego. Dziś bellevalia hyacinthoides, to gatunek wieloletniej rośliny cebulowej z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), dawniej zaliczany do rodziny hiacyntowatych. Występuje naturalnie głównie w rejonie wschodniej części basenu Morza Śródziemnego oraz na Bliskim Wschodzie, gdzie zasiedla suche łąki, zbocza, tereny kamieniste i półpustynne.
Roślina osiąga zazwyczaj od 15 do 30 cm wysokości. Z cebuli wyrasta kilka wąskich, równowąskich lub lancetowatych liści, które są gładkie, zielone i często nieco dłuższe od pędu kwiatostanowego. Pęd kwiatowy jest prosty i zakończony gęstym, groniastym kwiatostanem.
Kwiaty są drobne, dzwonkowate lub rurkowate, zwykle w odcieniach niebieskofioletowych, niebieskoszarych lub brunatnofioletowych, często z jaśniejszym obrzeżeniem działek okwiatu. W miarę przekwitania kwiaty mogą ciemnieć. Okres kwitnienia przypada najczęściej na wczesną wiosnę.
Owocem jest trójkomorowa torebka zawierająca nasiona. Bellevalia hyacinthoides jest rośliną przystosowaną do klimatu o wyraźnie zaznaczonym okresie suszy – część nadziemna zanika po zakończeniu kwitnienia, a roślina przetrwa niekorzystne warunki w postaci cebuli. Ze względu na dekoracyjny kwiatostan bywa sporadycznie uprawiana jako roślina ozdobna, zwłaszcza w ogrodach naturalistycznych i kolekcjach botanicznych.



Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.
