Molos

Dzień zaczęliśmy od spaceru do kaplicy Świętego Mikołaja (Agios Nikolaos). To niewielka, malownicza greckokatolicka kaplica prawosławna, poświęcona Świętemu Mikołajowi, patronowi żeglarzy i podróżnych. Znajduje się ona w pobliżu brzegu morza, niedaleko plaży Achili, w otoczeniu typowego śródziemnomorskiego krajobrazu, z widokiem na turkusowe wody Morza Egejskiego. Wnętrze kaplicy jest nieduże i skromne, typowe dla małych kaplic w regionie Sporad, gdzie głównymi elementami są ikonostas z ikonami oraz miejsce na zapalanie świec. Mimo niewielkich rozmiarów, kaplica ma ważne znaczenie religijne dla lokalnej społeczności, szczególnie w dniu święta Świętego Mikołaja (6 grudnia), gdy mieszkańcy często gromadzą się tutaj na modlitwie i nabożeństwach.

Jedziemy z powrotem w kierunku miasteczka Skiros. Zatrzymujemy się jeszcze na widokowym cyplu z marmurową rzeźbą wchodzącą w skład parku rzeźb Yannisa Komboyannisa. W sumie to też fajne miejsce na biwak, ale na dziś mamy inne plany.

Kawałek dalej swojego żywota dokonują łodzie rybackie.

Główna droga, dołem omijająca Skiros jest w remoncie i jest zamknięta, więc musieliśmy przebijać się przez wąskie uliczki miasteczka. Docieramy w końcu do Molos i jedziemy na koniec niewielkiego kurortu, tutaj znajduje się malowniczy przylądek z kaplicami, wiatrakiem i zjawiskową plażą.

Wiatrak w wiosce Molos na wyspie Skiros jest charakterystycznym elementem lokalnego krajobrazu i świadectwem tradycyjnej architektury Cyklad. Budowla ma klasyczną, cylindryczną formę, wykonaną z jasnego kamienia, który harmonizuje z surowym, śródziemnomorskim otoczeniem. Stożkowy dach oraz drewniane elementy konstrukcyjne podkreślają jego historyczny charakter. Choć wiatrak nie pełni już swojej pierwotnej funkcji, pozostaje ważnym symbolem dawnego życia wyspy, kiedy energia wiatru była wykorzystywana do mielenia zboża.

Najbardziej charakterystyczną budowlą przylądka jest wciśnięta w skałę kaplica. Kaplica Agios Nikolaos, to niewielka, lecz bardzo charakterystyczna świątynia wykuta częściowo w litej skale, położona tuż przy wybrzeżu Morza Egejskiego. Jej usytuowanie sprawia wrażenie, jakby naturalnie wyrastała z nadmorskiego klifu, harmonijnie łącząc architekturę sakralną z surowym krajobrazem wyspy. Kaplica jest prosta w formie i skromna w wystroju, zgodnie z tradycją greckich świątyń ludowych. Biała fasada kontrastuje z ciemniejszą skałą oraz intensywnym błękitem morza i nieba. Wnętrze, niewielkie i kameralne, sprzyja skupieniu i modlitwie; często zdobią je ikony św. Mikołaja, patrona żeglarzy, co podkreśla silny związek miejsca z morzem i lokalną społecznością rybacką.

Tuż obok znajduje się kolejna kaplica Zoodoxou Pigis. Kaplica Zoodoxou Pigis w Molos to niewielki, tradycyjny kościółek greckiej prawosławnej, poświęcony Bogurodzicy jako „Źródło Życia”.

Trzecia kaplica Agios Ermolaos znajduje się na pobliskiej wyspie. Jest ona charakterystycznym elementem krajobrazu tej części wyspy i jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów okolicy. Kaplica pełni przede wszystkim funkcję religijną, a w dniu poświęconym świętemu Ermolaosowi jest miejscem lokalnych uroczystości. Na co dzień pozostaje jednak cichym i nastrojowym zakątkiem, sprzyjającym refleksji oraz podziwianiu widoków na Morze Egejskie i okoliczne plaże.

W wiosce napotkaliśmy jeszcze na jedną kaplicę, ale nie ma jej nawet na mapach, więc nawet nie znamy wezwania.

Bardzo zjawiskowa jest tu Plaża Pouria z niesamowitymi formacjami skalnymi. We wschodnie części plaży widoczne są nadal ślady dawnego kamieniołomu. To interesujący przykład miejsca, w którym działalność człowieka trwale wpisała się w naturalny krajobraz wyspy. Kamieniołom, dziś już nieczynny, był wykorzystywany do pozyskiwania lokalnego kamienia, używanego niegdyś w budownictwie tradycyjnych domów oraz infrastruktury wyspy.

W takich pięknym miejscu grzechem byłoby nie zanocować, tym bardziej, że znaleźliśmy fajne miejsce na zaparkowanie kampera. Okolica w zimę jest opustoszała, to i koty mogły pobrykać.

Cały przylądek ozdabiają zawilce wieńcowe – Anemone coronaria. Gatunek ten, znany również jako zawilec koronowy, jest byliną kłączową z rodziny jaskrowatych. Charakteryzuje się dużymi kwiatami o średnicy 5–8 cm, których płatki mogą mieć różne kolory, w tym biały z fioletowym środkiem. Naturalnie występuje w rejonach śródziemnomorskich. Jest popularną rośliną ozdobną, często sadzoną na rabatach, skalniakach lub w pojemnikach.