Kato Kastanea

O wschodzie słońca rzut okiem na morze, ale jakie? Tak naprawdę można uznać, że spotykają się tu wody Morza Egejskiego, Jońskiego i Śródziemnego. Ciężko to dokładnie stwierdzić, bo granice mórz są dosyć umowne.

Opuszczamy cypel z Skamieniałym Lasem, ale nadal jesteśmy w Geoparku Agios Nikolaos. Zatrzymujemy się przy wielkim głazowisku. Kamulce są tu ogromne i spadły prawdopodobnie z pobliskiej góry. Pytanie tylko czy na skutek erozji, czy trzęsienia ziemi? Krajobraz wygląda tu niesamowicie a kamper przy tych głazach to malutka łupinka.

Akcja woda na obrzeżach jakieś wioski i możemy jechać dalej.

Kierujemy się teraz do Jaskini Kastania. Droga choć asfaltowa to nieźle eksponowana i stroma. Musimy się przebić przez wysokie pasmo górskie. Do góry jakoś się ciśnie, ale w dół trzeba ostrożnie, by nie spalić hamulców. Przed jaskinią jest fajna polana na biwak, więc się ustawiamy.

Wiemy, że jaskinia jest dziś zamknięta, bo w lutym działa tylko w soboty i niedzielę, więc zobaczymy ją dopiero jutro rano, ale wolę się upewnić, więc idę na spacer do jej wrót.

Łąkę na której stoimy upodobał sobie śniedek baldaszkowaty (Ornithogalum umbellatum). To roślina cebulowa z rodziny szparagowatych, która osiąga wysokość od 10 do 30 cm i tworzy kępy. Wyróżnia się białymi, gwiazdkowatymi kwiatami, które mają zielony pas na zewnętrznej stronie płatków. Jest to gatunek dziko występujący w Europie, Afryce Północnej oraz Turcji.

Koty tyle się dziś wylatały, że same z siebie wróciły do kampera i nie miały już zamiaru wychodzić. Lustrowały tylko otoczenie przez okno.

A było na co patrzeć.

Czas na obiad, dziś zapiekanka farmerska z Omni. Mięso mielone, puree i tarty ser.

Po obiedzie krótka sjesta i spacer do pobliskiej kaplicy Agios Andreas. Poświęcona jest św. Andrzejowi, co jest typowe dla małych greckich osad, których tożsamość historyczna i społeczna koncentruje się wokół świątyni. Kaplica niestety była zamknięta.