Dziś zaplanowaliśmy mniej kilometrów w drodze do domu, żeby coś po drodze zobaczyć. Zajechaliśmy do Bad Hersfeld, by zobaczyć ruiny tutejszego opactwa. Zobaczyliśmy je tylko z zewnątrz, gdyż przez całe lato w ruinach znajduje się teatr plenerowy i wnętrza na ten czas są niedostępne do zwiedzania. Za to miasto okazało się przepiękne. Historia miasta Bad Hersfeld sięga VIII wieku, a aa starym mieście znajduje się 216 zabytkowych budynków. W centrum starego miasta znajduje się gotycki kościół miejski, którego wieża kościelna z XIV wieku jest wizytówką Bad Hersfeld.
Kolejnym miejscem gdzie się zatrzymaliśmy, to dawna granica RFN/NRD w Wildeck. Już kilka takich miejsc widzieliśmy, tutaj ciekawostka, bo było to kolejowe przejście graniczne.
Ostatnim punktem dzisiejszego programu była szachulcowa dzielnica miasta Gerstungen. Nazywa się Untersuhl i leży na południowo-zachodnim krańcu miasta. Perełką dzielnicy jest okrągły kościół. Ze
względu na swoją szczególną konstrukcję jest jednym z najbardziej niezwykłych ewangelicko-luterańskich kościołów parafialnych w dzielnicy Wartburg w Turyngii. Już w XII wieku
wzdłuż krawędzi równiny zalewowej Werra w pobliżu Untersuhl biegł ważny odnoga starego szlaku militarno-handlowego Via Regia. Mówi się, że do kontrolowania tej drogi znajdował się punkt poboru celnego lub pomieszczenie kontrolne, z którego w wyniku renowacji około 1580 roku mógł zostać zbudowany obecny kościół. We wnętrzu znajdują się dwie barokowe galerie, freski pochodzą od miejscowego malarza kościelnego Johanna Caspara Wahnesa, który w XVIII wieku mieszkał w sąsiedniej miejscowości Berka/Werra. Program obrazkowy przedstawia apostołów w galerii dolnej i
proroków w galerii górnej. Godny uwagi jest fakt, że Wahns przy przedstawianiu tych postaci posłużył się ludźmi zamieszkującymi wówczas Untersuhl.
Na biwak wybraliśmy miejsce z Jeną, w lesie koło Bobeck. Leśny parking przy dawnym piecu. Piec smołowy jest jednym ze średniowiecznych miejsc produkcji smoły i smoły, a także był wówczas jednym z powszechnych gałęzi przemysłu leśnego. Jego działanie funkcjonalne jest podobne do pieca węglowego. Produktami końcowymi pieca smołowego były produkty destylacji drewna, takie jak ocet drzewny, olej sosnowy, smoła drzewna oraz smoła lekka i ciężka. Produkty te wytwarzano jeden po drugim w temperaturze dochodzącej do około 400 stopni Celsjusza. Proces pracy trwał kilka dni. Dodatkowo uzyskano wysokiej jakości węgiel drzewny.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.