Et dunes de Sainte-Marguerite

Tak nam się wydaje, że opuściliśmy już wody Kanał La Manche i jesteśmy już nad Oceanem Atlantyckim. Pewności nie mamy, bo nie wiem jak to jest dokładnie geograficznie. W każdym bądź razie przemierzamy Zatoczki, plaże i klify Bretanii.

Zaczeliśmy od wioski Korejou, gdzie na przylądku można zobaczyć miejsce o nazwie Le calvaire de l’Estran, sculptures de François Breton. Z wydmy wyłania się grupa rzeźb: jest to Kalwaria na wybrzeżu, podpisana przez rzeźbiarza François Bretona. Rozpoczęte w 2006 roku prace miały zostać ukończone w ciągu dziesięciu lat i obejmować 300 rzeźb. Praca na całe życie! Szesnaście lat później z kamienia wyłoniła się mała połowa. Autor kontynuuje swoją artystyczną podróż, bez planu, kierując się zasadą harmonii.

Na tym samym przylądku znajduje się też Maison de garde du Koréjou, czyli kolejna kamienna chatka celników. Ta wartownia pochodzi prawdopodobnie, być może w innej formie, z końca XVII wieku. Koréjou, ważny port, był wówczas broniony na półwyspie przez dwie baterie armat. W XIX w. wartownia stała się domem celników, następnie składem sody z wypalanych wodorostów.

Phare de l’Île Vierge to najwyższa latarnia morska w Europie. Wielka latarnia morska na Wyspie Dziewiczej nie jest tam przypadkiem! Zabezpiecza żeglugę statków wypływających z otwartego Morza Celtyckiego. Ta imponująca granitowa wieża osiąga wysokość 82,5 m, co czyni ją najwyższą kamienną latarnią morską na świecie! Jej szklana kopuła, która w nocy wydaje się być blisko gwiazd, w pogodny dzień rzuca wiązkę światła na odległość 42 kilometrów! Latarnię najlepiej podziwiać z przylądka Kastell Ac’h.

Z drugiej strony natomiast wejścia na te wody strzeże Phare de l’Île Wrac’h. Latarnia morska na wyspie Wrac’h jest niezbędnym elementem pasa świetlnego Abers. Jej zasięg wynoszący 7 mil morskich pokrywa się z blaskiem latarni morskiej Lanvaon, oddalonej o 3 km. i umożliwia nawigatorom dotarcia do portu Aber Wrac’h.

Point de vue sur Aber Wrac’h punkt widokowy, z którego roztacza się ładna panorama Aber Wrac’h.

Fort Cézon – wyspa była fortem wojskowym aż do jej wycofania ze służby w 1889 roku. Znaczenie tej fortyfikacji zawsze było istotne dla portu Aber Wrac’h, o którym wspominano już w XIV wieku. Vauban podjął się wzniesienia bardziej rozbudowanych fortyfikacji w 1685 r., lecz prace ukończono dopiero w latach 1694 i 1695. W czasie II wojny światowej Fort Cézon miał znaczenie strategiczne, gdyż na wyspie zbudowano bunkry, wkomponowane w istniejące wały obronne.