W nocy padało, rano też. Tak naprawdę, dopiero popołudniu miało przestać. Jednak nie chciało nam się siedzieć w kamperze i czekać na poprawę pogody i mimo deszczu ruszyliśmy zwiedzać.
Pierwszy na trasie był Zamek Lichtenau to dawna fortyfikacja władców zamku norymberskiego w Markt w środkowej Frankonii. Wywodzi się ze średniowiecznego zamku na wodzie, a pierwsza wzmianka o zamku w Lichtenau pochodzi z 1246 roku. Zamek składał się ze starego i nowego budynku mieszkalnego, donżonu w północno-zachodnim narożniku, wieży bramnej, studni, stajni i budynków gospodarczych. Pierwotny zamek zmodernizowano do 1532 roku, dobudowując prostokątne obwarowania i przede wszystkim wał z osłoniętym murem chroniącym przed ostrzałem artyleryjskim. Mur wzmocniony był dziewięcioma półkolistymi jazami, które połączone były ze sobą galerią znajdującą się pod wewnętrzną podstawą muru. Po przekształceniu w twierdzę, prostokątny zamek zajmował dokładnie przestrzeń dawnego zamku rdzennego łącznie z przedzamczem. Przejęto także fosę wewnętrzną, co jest ewenementem w nowożytnym budownictwie twierdzowym. Mur zewnętrzny z pięciokątnymi bastionami przejmuje pozycję i rolę muru późnośredniowiecznego, odtworzono także emporę do fosy wewnętrznej. Po gruntownym remoncie twierdza jest obecnie wykorzystywana przez Wolne Państwo Bawaria jako filia Archiwum Państwowego w Norymberdze. Wewnętrzny dziedziniec i platformy wałów są otwarte do oglądania w ciągu dnia. Raz w roku w lipcu, lokalne stowarzyszenie historyczne organizuje festiwal zamkowy. Podczas tego festiwalu zamek jest otwarty dla mieszkańców przez dwa dni.
Obok twierdzy wznosi się kościół Dreieinigkeitskirche. Był zamknięty, więc zobaczyliśmy go tylko z zewnątrz. Późnobarokowy kościół z 1724 roku wzniesiono w ciągu zaledwie jednego roku. Zastąpił on kościół św. Barbary, który został zburzony w 1688 r. Ze starego kościoła przejęto jedynie trzy dzwony z czego dwa dzwonią do dziś. Z 1724 r. pochodzi także całe wyposażenie wnętrza – ołtarz, ambona, chrzcielnica i stalle chóru.
Koło Burgoberbach odwiedziliśmy wielki sklep campingowy, trochę dla przeczekania deszczu, trochę dla drobnych zakupów, a na przysklepowym punkcie serwisowym uzupełniliśmy wodę w kamperze i pozbyliśmy się ścieków.
Kolejną atrakcją był zamek na wodzie Schloss Sommersdorf. Zamek położony jest na zachodnim krańcu części Sommersdorf w środkowej Frankonii w Bawarii. W 1208 roku w akcie lokacyjnym klasztoru Rauenzell wspomniano o Gerhardusie von Sunnemannesdorfhu. Jest to pierwsza wzmianka o istnieniu zamku w mieście. Istniejący zamek na wodzie został zbudowany po 1391 roku. Po jego północnej stronie znajduje się biurowiec kastowy z XVIII wieku. Nowy Kościół był pierwotnie stodołą na dziesięcinę, którą w 1923 roku przekształcono w kościół.
Istnieje wiele teorii na temat tego, jaki typ budowli reprezentowała niegdyś ta ruina. Budynek do dziś popularnie nazywany jest „Alte Kappel”, co sugeruje, że pełnił funkcję kościoła. Oficjalna nazwa „Zirkelkappel” zdaje się pochodzić od św. Cyriaka, dlatego w tym dniu obchodzone jest święto parafialne w Schwaighausen. Nazwisko to pojawia się w 1720 roku, kiedy mowa o „Heylig Kreuz lub Zickel Capel”. Pierwsza wzmianka historyczna pochodzi z 1535 roku. Kaplica „Heilig Kreuz” wymieniona jest w dokumencie ustanawiającym granicę pomiędzy margrabią Ansbach a hrabią Oettingen. Sposób budowy stoi w sprzeczności z teorią budowy kościoła. Zdaniem części historyków ani plan piętra, ani sposób budowy nie wskazują na budowlę sakralną. Dla nich lokalizacja jest kluczowa. Ruiny stoją bezpośrednio na granicy dzielnic cesarskich Frankonii i Szwabii. Jest więc całkiem prawdopodobne, że wieża ta była połączeniem pomiędzy Hesselbergiem a Königshöhe w Feuchtwangen. Z platformy można było wysłać sygnały ogniowe do dwóch wzniesionych punktów.
Na naszej drodze stanęło kolejne piękne miasteczko Dinkelsbühl. Dinkelsbühl zostało zbudowane po raz pierwszy około 1130 roku. W przeciwieństwie do większości obszarów miejskich XIII wieku, na przykład w Rothenburgu, w dojrzałym, nieplanowanym Dinkelsbühl nie ma centralnego, prostokątnego rynku, ale raczej ulice targowe z niektórymi lejowatymi przedłużeniami, takimi jak Weinmarkt, który rozszerza się do 36 m. Dzisiejszy Altrathausplatz był targiem bydła, a cała wewnętrzna Nördlinger Straße była targiem skórzanym. Od 1372 roku stare miasto Dinkelsbühl otrzymało swój obecny kształt wraz z budową murów miejskich. Stare miasto ma łącznie 780 domów. 77% z nich ma więcej niż 350 lat co jest niespotykanym rekordem w południowych Niemczech.
Badenia-Wirtembergia przywitała nas już lepszą pogoda, a na biwak zawitaliśmy do miasta Ellwangen. Zwiedzanie tutejszych zabytków zostawiamy sobie już na jutro.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.