Idziemy w plener

Jak zwykle wstaje przed świtem, to mój czas na pracę przed kompem. Za oknem robi się piękna pogoda, sprawdzam prognozy, będzie słonecznie prawie cały dzień. Warto by było wykorzystać tą aurę i ruszyć gdzieś dupki, bo w listopadzie słońce, to nieczęsty widok. Daje jeszcze Kasi pospać do 8:30 i robię pobudkę i propozycję dłuższej wycieczki. Kasia chętna, więc szybkie śniadanie i kawa.

Pakujemy małą buteleczkę cytrynówki, kieliszeczek i ruszamy. Wycieczka tylko na nogach po lasach wokół Dominiczyna. Wybieramy nowe rewiry, gdzie jeszcze nie chodziliśmy. Idziemy na północ do granicy Poleskiego Parku Narodowego, pokonujemy jaz na Włodawce i jesteśmy w Parku. Las tu pieknie zróżnicowany, bo mieszany, olsy, bagna i malownicze polany. To jest fajne tutaj, że kilka kroków i możemy cieszyć się przyrodą i to chronioną. Nie ma tu lasów gospodarczych, tylko dzikie ostępy.

Kierujemy się teraz na północny zachód w stronę Durnego Bagna. Pokonujemy bezludne dukty leśne, robiąc sobie co jakiś czas przerwę na lufkę cytrynówki. Liczyliśmy na jakieś spotkanie z łosiem, czy innym mieszkańcem lasu, ale szczęście nam nie dopisało, więc pozostało się cieszyć ładną pogodą i pięknymi lasami.

Runo leśne nie obdarzyło nas grzybami jadalnym, ostatnie przymrozki chyba wycięły wszystko. Ale z niejadalnych trafiliśmy ciekawy okaz – Galaretnicę mięsistą. Galaretnica mięsista (Ascocoryne sarcoides) to niewielki, ale bardzo charakterystyczny grzyb nadrzewny, wyróżniający się galaretowatą konsystencją oraz intensywną, różowofioletową lub purpurową barwą. Występuje najczęściej jesienią i zimą na martwym, próchniejącym drewnie drzew liściastych, szczególnie buków. Jej owocniki pojawiają się w skupiskach, przybierając nieregularne, miseczkowate lub mózgowato pofałdowane kształty.

Pojedyncze owocniki osiągają zazwyczaj od 5 do 15 mm średnicy, a ich miąższ jest wodnisty, miękki i galaretowaty. Grzyb ten odżywia się rozkładającym się drewnem, przyczyniając się do naturalnego obiegu materii w lesie. Choć wygląda niezwykle efektownie i może przypominać kawałki surowego mięsa lub fragmenty mózgu, jest gatunkiem niejadalnym.

Ciekawostka: galaretnica mięsista jest przedmiotem zainteresowania naukowców, ponieważ wytwarza lotne związki organiczne, których mieszaninę określono mianem „mykodiesla” ze względu na jej podobieństwo chemiczne do składników paliw.

To jeden z tych leśnych osobliwości, które łatwo przeoczyć, a które po bliższym przyjrzeniu się zachwycają niezwykłą formą i kolorystyką.

Zatoczyliśmy parkowym lasem spore koło i dotarliśmy z powrotem do Włodawki. Na mapie był zaznaczony jakiś mostek, ale obawiałem się czy będzie się nadawał do pokonania rzeczki. Na szczęście był w niezłym stanie i mogliśmy przejść na drugą stronę, inaczej byśmy musieli spory kawałek wracać do jazu.

Teraz wracamy brzegiem Włodawki już bardziej widokowo. Napotykamy też na pole tytoniu, liście już zebrane, zostały same badyle, ale ciekawie to nawet wygląda. Sporo liści jeszcze zostało, jak by je zebrać, to ukręcił by sporo fajek 😉 Powoli nasza trasa dobiega końca, zrobiliśmy w sumie 9 kilometrów z buta.

Wycieczka była fajna i stwierdziliśmy, że teraz częściej będziemy robić wypady po okolicy, a już tym bardziej w słoneczne dni. Ale teraz trzeba wrócić do pracy. Ja kończę malować futryny, bo została mi do położenia ostatnia warstwa, a Kasi już kończy na ten miesiąc księgowanie.

Dziś jeszcze ogarniamy wymianę ostatniego blatu i jeśli chodzi o szafki kuchenne zostało tylko pomalować fronty, to jednak musi poczekać, bo muszę wrócić do malowania okien i wyremontować łazienkę.

Po późnym objedzie już tylko relaks przy kominku. Kasia na szydełku robi zazdrostkę do kuchennego okna, a ja kleje dalej mój model.

No votes yet.
Please wait...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.

Odkryj więcej z Czas na Life

Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.

Zostaw odpowiedź

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.