Dzień zaczęliśmy od śniadania na słonku i od wejścia na wzgórze, gdzie wznoszą się ruiny prawdziwego zamku Drakuli. Zamek Poienari jest uznawany za prawdziwą siedzibę krwawego Vlada Țepeşa zwanego Drakulą. Właśnie ty, wysoko na wzgórzu, królując nad okolicą stoją ruiny XIII – wiecznej Cetatea Poienari.
Po zejściu na dół ruszyliśmy na południe, potem na wschód wzdłuż masywu Iezer i Piatra Craiului. Góry były jeszcze przypruszone śniegiem, a niżej kwitły łany krokusów.
Dojechaliśmy do Bran. Zamek Bran, to przykład, jak dzięki reklamie i komercji można wypromować coś co w rzeczywistości tym nie jest. Chodzi tu oczywiście o słynnego Hrabię Drakulę z powieści pisarza Brama Stokera. Tak naprawdę tylko działania marketingowe osadziły słynnego wampira w tutejszym zamku, prawda natomiast jest taka, że hospodar wołoski Wład Palownik, pierwowzór Drakuli nigdy tu nie mieszkał, a jego siedzibą był Zamek Poenari w Górach Fogaraskich. Historia warowni sięga czasów krzyżackich, gdyż to oni wznieśli tu pierwszą drewnianą warownie około 1212 roku. Kiedy została zniszczona podczas najazdu tureckiego w 1370 roku, król Węgier Ludwik Węgierski siedem lat później wybudował tu już murowany zamek w stylu gotyckim, który pełnił funkcję punktu celnego na szlaku handlowym. Potem zamczysko przez wieki zmieniało właścicieli bez większych przygód do roku 1619, kiedy to budowla spłonęła w wyniku pożaru. Została jednak odbudowana z rozkazu księcia siedmiogrodzkiego Gábora Bethlena. Jednak swój obecny wygląd zamek zawdzięcza przebudowie, która miała miejsce w latach 1886-1888 i została wykonana według projektu francuskiego architekta Viollet-le-Duca. Warto dodać, że od roku 1920 zamek pełnił funkcję rezydencji letniej królowej Rumunii Marii. Jednak po II wojnie światowej został przejęty przez komunistyczny rząd Rumunii. Po transformacji w 2006 roku powrócił do spadkobiercy Dominika Habsburga, który wystawił obiekt na sprzedaż za niebotyczną kwotę, póki co nie znalazł chętnego kupca.
Kolejny zamek nie miał już nic wspólnego z Drakulą. Zlokalizowany był w Râșnov niewielkim rumuńskim miasteczku przy trasie Braszów – Câmpulung u stóp Masywu Pastăvaru. Pobliską górę jako pierwsi wykorzystali Krzyżacy budując tu pierwszą warownie (1225r.), przybyli oni do Siedmiogrodu w 1211 roku na zaproszenie króla Węgier Andrzeja II. Po przepędzeniu Krzyżaków z Transylwanii zamek przejęli okoliczni mieszkańcy i stał się on warownią chłopską. Od 1612 roku zamek popadał w ruinę, trawiły go pożary a nawet trzęsienie ziemi. Dopiero w latach 90 tych został odremontowany, zrekonstruowany i udostępniony turystom.
Poprawa pogody przyniosła też ochłodzenie, w dzień było słonecznie, ale rześko, a w nocy robiło się mroźnie. Zrezygnowaliśmy z biwaku i wynajęliśmy sobie pokój w agroturystyce w Górach Leota.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.