W cieniu Piatra Craiului

Dzień zaczęliśmy od wycieczki do Wąwozu Mari ale Dambovitei. W sumie można powiedzieć że dzieli się on na dwie części Mari i Mici, ale każda część wąwozu, tworzy inna rzeka i należą do innych masywów górskich. Wąwóz Mici ale Dambovitei utworzyła rzeka Dâmbovicioara spływająca z masywu Piatra Craiului, a Wąwóz Mari ale Dambovitei rzeka Dâmboviţa spływająca z masywu Bucegów. Wąwozy oddziela od siebie miejscowość Podu Dâmboviței, która jest jednocześnie najlepszym punktem startowym do eksploracji obu wąwozów. Co prawda wąwóz Mici dostępny jest też samochodem, ale warto odbyć po nim spacer pieszy. Natomiast wąwóz Mari trzeba przejść pieszo, choć też prowadzi przez niego częściowo leśna droga. Wąwóz Mari ale Dambovitei położony jest na południe od Podu Dâmboviței i dochodzimy do niego odnogą wąwozu (Valea Cheii) położoną na wschód od koryta rzeki Dâmboviţa . Czasami przy dużym stanie wody trasa może być niedostępna, ale przez większość część roku jest dosyć łatwa. Jednak gdybyśmy chcieli przejść cały wąwóz i dojść do wioski Rucăr, należy liczyć się z brodzeniem.

Kolejny wąwóz to Mici ale Dambovitei. Tworzy go rzeka Dâmbovicioara spływająca z masywu Piatra Criului. Kanion leży jest na północ od miejscowości Podu Dâmboviței. Cheile Dâmboviţei, bo tak w skrócie nazywany jest nasz wąwóz jest łatwo dostępny, gdyż biegnie przez niego wygodna asfaltowa droga. Jednak jego najbardziej spektakularny, dwukilometrowy odcinek lepiej przejść pieszo, by nasycić się tym niesamowitym miejscem. Rzeka Dâmbovicioara, która przez wieki żłobiła ten cud natury wypływa z pod szczytu La Om 2230 m n.p.m. i jest dopływem rzeki Dâmboviţa. Przed wąwozem znajduje się źródło o nazwie „La Galgoaie” u zbiegu z Doliną Muierii, utworzył się tu wąski, lecz niedostępny wodospad. Wapienne skały otaczające wąwóz w niektórych miejscach osiągają wysokość nawet 200 metrów.

Jadąc dalej na północ, za wąwozem i wioską Dâmbovicioara znajduje się ciekawa jaskinia o nazwie Dâmbovicioara. Peștera Dâmbovicioara położona jest w Rumunii, na zboczach masywu Piatra Crailui, wchodzącego w skład Karpat Południowych. Jaskinia powstała w wyniku działania wód przepływających przez masyw Piatra Craiului, ale także Gór Fogaraskich i Leaota. Jest to ciepła jaskinia o temperaturze 10-12 ° C i umiarkowanej wilgotności. Jaskinia jest „sucha”, gdyż strumień, który ją teraz wytworzył zmienił po wiekach swój bieg i obecnie nie przepływa przez jaskinię. Chociaż długość jaskini jest nieporównywalnie mniejsza do innych jaskiń w Rumunii, to Dâmbovicioara jest mimo to najdłuższa w okolicy i mierzy 555 m długości. Do zwiedzania udostępniono galerię długości 250 m. Galeria ma szerokość od 3-4 m do 4-5 m wysokości, posiada kilka małych rozmiarów odgałęzień. Po 150 metrach od wejścia galeria bardzo się zwęża, jest stosunkowo uboga w naciekowe formacje wapienne. Ostatnie badania doprowadziły do odkrycia nowej galerii, która nie jest udostępniona do zwiedzania. Przez wieki Jaskinia Dâmbovicioara była ona schronieniem dla pustelników i różnego rodzaju band, które miały tu niezłą kryjówkę. Trasa zwiedzania jest oświetlona i grotę po wykupieniu biletu eksplorujemy samodzielnie.

Po wyjściu z jaskini mała kawka i jedziemy do kolejnego wąwozu. Wąwóz Zărneşti zwany po rumuńsku Cheile Zărneştilor lub Prăpăstiile Zărneşti, czyli murami Zărneştilor, położony jest w Karpatach Południowych w północno-wschodniej części masywu Piatra Craiului. Wąwóz jest imponujący bo na długości około 5 km, a jego ściany sięgają wysokości 200 metrów tworząc miejscami przesmyki o szerokości tylko 5 m. Mimo to udało się w niego wcisnąć drogę szutrową, która wygodnie możemy przejść ten niesamowity kanion. Droga zamknięta jest dla ruchu kołowego, ale można poruszać się nią rowerem. Na spokojne przejście wąwozu warto przeznaczyć sobie około 2 godzin, a wejście do niego znajduje się przy drodze 112G pomiędzy miasteczkiem Zărneşti a wioską Măgura, która jest malowniczo położona na płaskowyżu z widokiem na masyw Piatra Craiului. Wąwóz Zărneşti położony jest na terenie Parku Narodowego Piatra Craiului i dodatkowo chroniony jest Rezerwatem Przyrody Cheile Zărneştilor o powierzchni 109,80 ha. Rezerwat został wytyczony już w 1938 roku, ale prawnie obszar ten zaczął być dodatkowo chroniony od roku 2000. Pomimo ochrony utworzono tu wiele tras wspinaczkowych o różnym stopniu trudności, najdłuższa ma 115 metrów w pionie. Jest tu też kilka jaskiń, które są ostoją nietoperzy. W sumie w całym dorzeczu rzeki płynącej przez wąwóz doliczono się około 21 jaskiń.

W wąwozie dopadł nas nawrót zimy, ale tylko w jego wyższych partiach. Mimo to po całym dosyć mroźnym dniu, zaliczeniu trzech wąwozów i jednej jaskini, chętnie wróciliśmy do naszej agroturystyki. W Rumunii zbliżała się prawosławna Wielkanoc, a w tym regionie z tej okazji ubierają choinki w pierniki. Piernikami zostaliśmy poczęstowani, ale bardziej zajadaliśmy się owczym serem zakupionym dziś w górach.