Rano zjedliśmy śniadanie i zeszliśmy zobaczyć monastyr, przy którym biwakowaliśmy. Mieliśmy też w planach wycieczkę do pobliskiego wodospadu, ale w klasztorze nam powiedzieli, że jest całkowicie wyschnięty, więc zaoszczędziliśmy kilka kilometrów i trochę czasu.
Objechaliśmy od południa masyw Cozia i zaczęliśmy długą wspinaczkę górską drogą do Cabany Cozia. Można tu wyjechać naprawdę wysoko, ale droga jest raczej dla aut wyżej zawieszonych. Góry chroni Park Narodowy Cozia. Obejmuje on Góry Cozia (Munţii Cozia), niezbyt duże, lecz znacznie wypiętrzone pasmo, sąsiadujące bezpośrednio z Górami Fogaraskimi. Najwyższymi szczytami Gór Cozia są: Vârful Cozia, osiągający wysokość 1668 m n.p.m. oraz Bulzu kulminujący na wysokości 1660 m n.p.m. Szczególnie wyróżniającym się elementem, który przykuwa uwagę już z dużej odległości, są ogromne formy krasowe występujące w obrębie masywu.
Koło schroniska urządziliśmy sobie biwak. Można podjechać jeszcze wyżej pod sam nadajnik, ale przeżyłem tam kiedyś taką burzę, że wolę jednak nocować ciut niżej 😉 Piwko i możemy iść na wycieczkę po okolicznych wychodniach skalnych.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.