Dzień 168 – Lucena

Rano wybraliśmy się na spacer po Puente Genil. Początki miasta sięgają budowy mostu nad rzeką Genil, zaprojektowanego przez Hernána Ruiza, a sfinansowanego przez Don Gonzalo Yáñeza Dovinala, lorda Aguilar. Osada, która powstała z oczywistych powodów strategicznych i handlowych, nie zapominając o powodach obronnych i potrzebie kontrolowania ważnego przejścia z południa Campiña w kierunku ziem muzułmańskich, borykała się z trudnościami nieodłącznie związanymi z miejscami położonymi blisko granicy. Pod koniec XVI wieku miejscowość przeszła w ręce Gonzala Fernándeza de Córdoby, a Don Alfonso de Aguilar, zgodnie ze swoim testamentem (1498), ponownie ją zasiedlił, gdy była praktycznie opustoszała, zyskując przydomek „La puente de Don Gonzalo”. W 1583 roku ukończono budowę Kamiennego Mostu z dwoma łukami, lecz w kolejnym roku uległ on poważnym zniszczeniom na skutek powodzi, która zmyła większą część Dolnej Dzielnicy. Ciągłe powodzie wyrządziły tak duże szkody, że w 1874 r. przeprowadzono gruntowny remont pod okiem francuskiego inżyniera Lemoniera.

Kolejne miasteczko to Lucena. Według tradycji Lucena to starożytna Elisana (iberyjska) lub hebrajska Eliosena, która była świadkiem walk pomiędzy Hiszpanem Viriato i pretorem Servelio w 613 r. p.n.e. C. Pod rządami arabskimi zmieniono nazwę na Al-Yussena (według Menéndeza Pidala), od której pochodzi obecna nazwa Lucena. W XIII wieku w Llanos de Lucena rozegrała się bitwa pomiędzy Almorawidami dowodzonymi przez króla Taxfina a wojskami króla Alfonsa VII. Już w tym czasie słynna była społeczność żydowska zamieszkująca miasto od czasów starożytnych. Miasto, jedno z najważniejszych w prowincji, oferuje wiele atrakcji turystycznych, począwszy od swojej historii, reprezentowanej przez takie budynki jak Zamek i dawny Pałac Medinaceli, Kościół San Mateo, Dom Hrabiów Santa Ana czy Dom Rico de Rueda.

W Lucena zostajemy też na nocleg i chyba na kolejny dzień, bo jutro ma cały dzień padać, więc dzień przeznaczamy na pracę.