Od rana Atena bardzo miauczała, widać że wczorajsze ugryzienie ją boli, a tylna łapka aż jej drży. Jemy szybko śniadanie i jedziemy do najbliższego weterynarza. Ogląda łapkę i na szczęście nic nie jest uszkodzone, tylko jest rana po ugryzieniu. Aplikuje trzy zastrzyki i dostajemy tabletki, które musimy jakoś aplikować przez tydzień.
U weterynarz atenka dostała tez środek przeciwbólowy, więc uspokoiła się i zasnęła, a my poszliśmy zobaczyć miasto Ermioni. To niewielkie, malownicze miasteczko portowe położone na wschodnim Peloponezie, w regionie Argolidy, nad wodami Zatoki Sarońskiej. Leży na półwyspie, dzięki czemu z trzech stron otacza je morze, co nadaje mu wyjątkowo spokojny i nadmorski charakter.
Miejscowość ma długą historię sięgającą starożytności – w antycznych czasach znana była jako Hermione i odgrywała ważną rolę jako ośrodek handlu oraz budowy statków. Do dziś można tu znaleźć pozostałości dawnych murów, świątyń oraz zabytkowy kościół Agia Ermioni.
Ermioni słynie z tradycyjnej, greckiej atmosfery. Wąskie uliczki, białe domy z kolorowymi okiennicami oraz niewielkie place tworzą kameralny klimat. Port i nadmorska promenada są pełne tawern serwujących świeże ryby, owoce morza i lokalne specjały, takie jak oliwki, oliwa z oliwek i wino.
Świątynia Posejdona w Hermione (dzisiejsza Ermioni) była ważnym miejscem kultu boga mórz, trzęsień ziemi i koni. Hermione, położone nad Zatoką Argolidzką, miało silne związki z morzem i żeglugą, co tłumaczy znaczenie Posejdona w lokalnym kulcie. Świątynia stała na wzgórzu z widokiem na morze, podkreślając sakralny charakter miejsca i jego związek z żywiołem wody. Choć do naszych czasów zachowały się głównie ruiny, stanowisko archeologiczne pozwala odtworzyć znaczenie religijne i polityczne miasta w starożytności.
Na półwyspie Bisti, za świątynią Posejdona znajduje się tradycyjny wiatrak. Wiatrak pochodzi z końca XVIII wieku (zbudowany około 1780–1790). Jest jednym z symbolicznych zabytków miasta i przypomina o tradycyjnym sposobie mielenia zboża.
Jeszcze krótki spacer uliczkami miasta i wracamy do kampera.
Za miastem mijamy Zamek Termisia, to średniowieczna twierdza położona na skalnym wzniesieniu z panoramicznym widokiem na lagunę i Zatokę Argolidzką. Kastellum zostało wzniesione około XII wieku na szczycie wysokiego, skalistego wzgórza i miało przede wszystkim charakter obronny i obserwacyjny, chroniło okoliczne wybrzeże, lokalne drogi handlowe oraz cenne słone pola w lagunie. Pierwsza historyczna wzmianka o zamku pochodzi z 1347 roku, kiedy występuje pod nazwą „Trémis”. Przez wieki był przedmiotem walk i zmian własności między Bizantyjczykami, Frankami, Wenecjanami i Osmanami. Został ostatecznie opuszczony lub zniszczony w 1715 roku podczas walk między Wenecją a Imperium Osmańskim.
By zobaczyć kolejną atrakcję, musiałem odpalić drona. To Atlantyda Argolidy, zatopione miasto w Cieśninie Hydry. Na dnie cieśniny można dostrzec zarysy kamiennych murów, fundamentów budynków oraz regularnie ułożonych bloków, sugerujących istnienie ulic i struktur mieszkalnych. Układ tych ruin wskazuje na dobrze zorganizowaną osadę portową, która mogła pełnić istotną rolę handlową w basenie Morza Egejskiego. Zatopione miasto jest często porównywane do innych znanych podwodnych stanowisk archeologicznych Grecji, choć pozostaje znacznie mniej zbadane i słabiej udokumentowane.
To już ostatnia atrakcja dzisiejszego dnia, kolejna to wyspa Hydra, ale popłyniemy tam dopiero pojutrze. Jutro mają przechodzić burze więc pogoda będzie bardzo zmienna. Jest tam trochę do pochodzenia, więc zaczekamy dzień, żeby na wyspie wylądować w ładną pogodę.
Niedaleko portu znajdujemy fajne miejsce nad laguną w wiosce Solinari. Stanęliśmy na wale oddzielającym lagunę od morza. Miejsce fajne z widokiem na Hydrę.
Atena dosyć spokojna, ale miejsce ugryzienia mocno jej spuchło, ale chyba mniej ja boli, bo nie płacze.
Koty leżą, a my do pracy.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.