Park Narodowy Vikos

Poranne śniadanko w cieniu, mamy jeszcze z Bułgarii Tarator, więc fajna sprawa na upały.

Jedziemy teraz do kamiennej wioski Mikro Papigko. Mikro Papigko leży na wysokości około 970–984 metrów n.p.m. u podnóża masywu górskiego Radovoli (Tymfi) i w granicach Parku Narodowego Vikos‑Aoos, znanego z dramatycznych krajobrazów, głębokich wąwozów i czystych rzek. o tradycyjna kamienna wieś, zachowująca typową architekturę Zagorii – domy i wille z kamienia połączone wąskimi, brukowanymi uliczkami. Wieś ma niewielką populację – około 280 mieszkańców według danych z otwartych źródeł geograficznych. Mikro Papigko jest częścią historycznej jednostki Papigo, której dziedzictwo sięga czasów przedbizantyjskich i średniowiecznych. Cały obszar od dawna był zamieszkiwany i stopniowo rozwijał się jako górska społeczność.

Poniżej wioski można zobaczyć bardzo ciekawe miejsce, to Papingo Rock Pools. Papingo Rock Pools to naturalna formacja skalna i malownicze “baseny”. Jest to wyjątkowy przykład przyrody: strumień Rogovo wypłukał w miękkim wapieniu serię wgłębień i nisz, wypełniając je krystalicznie czystą, chłodną wodą. W efekcie powstały naturalne, skalne baseny („ovires” lub „kolymbithres” w języku greckim), które w zależności od pory roku mogą być głębsze i pełne wody albo płytsze i bardziej odsłonięte. Woda ma bardzo niski poziom temperatury nawet latem, gdyż pochodzi głównie z górskich źródeł; latem baseny są często wykorzystywane do orzeźwiającej kąpieli, natomiast zimą ich powierzchnia może zamarzać, tworząc odmienny zimowy krajobraz.

Wjeżdżamy do kolejnej kamiennej wioski Megalo Papingo. Megalo Papingo (gr. Μεγάλο Πάπιγκο, „Wielkie Papingo”) jest większą z dwóch części osady Papingo — drugą jest Mikro Papingo („Małe Papingo”). To historyczna i malownicza wioska, położona na wysokości około 900–1000 metrów n.p.m., z charakterystyczną tradycyjną architekturą: kamiennymi domami z dachami z łupka, brukowanymi uliczkami i centralnym placem wsi. Wioska otoczona jest wysokimi, górskimi szczytami pasma Tymfi, w tym imponującą formacją znaną jako Wieże Astraki, co czyni ją popularnym miejscem dla miłośników natury, turystyki pieszej, wspinaczki i fotografii krajobrazowej.

Jedziemy dalej przez Park Narodowy Vikos–Aoös, aż w końcu docieramy do ciekawej kamiennej świątyni. Kamienny kościół Taxiarches w Kato Pedina to historyczna i architektoniczna perła małej wioski w regionie Zagori w Epirze. Świątynia Taxiarches jest kamienną budowlą sakralną o cechach architektury bizantyjsko‑postbizantyjskiej. Kościół ma plan krzyża (tzw. cross‑in‑square) z nawami bocznymi oraz wieloboczną kopułą na centralnej części konstrukcji, co jest typowe dla greckich kościołów z okresu późnego bizantyjskiego i wczesnego okresu osmańskiego. Według inskrypcji na fasadzie kościół został ufundowany w latach 1611–1612, co czyni go świadectwem religijnego i kulturowego życia lokalnej społeczności w XVII wieku. Wnętrze świątyni zdobią malowidła ścienne wykonane w 1749 roku przez znanego malarza bizantyjsko‑postbizantyjskiego, Anastasiosa z Kapesovo – jednego z najważniejszych przedstawicieli szkoły malarskiej z Epiru w XVIII wieku. Freski te łączą tradycyjne motywy ikonograficzne z lokalną stylistyką artystyczną i są ważnym elementem dziedzictwa artystycznego regionu. W kościele znajduje się także bogato rzeźbiony, drewniany ikonostas z XVIII wieku, który oddaje charakter i wysoki poziom rzemiosła sakralnego epoki.

Powoli zbliżamy się do Wąwozu Vikos. Wąwóz Vikos to imponujący kanion położony w północnej części Grecji, w regionie Epiru, w pobliżu wsi Monodendri i miasteczka Zagori. Jest częścią Parku Narodowego Vikos–Aoos i uważany jest za jeden z najgłębszych wąwozów świata w stosunku do swojej szerokości.

Jego długość wynosi około 12 kilometrów, a głębokość dochodzi miejscami do 900 metrów, co tworzy spektakularne, strome ściany skalne i wąskie przesmyki. Dnem wąwozu płynie rzeka Voidomatis, znana z krystalicznie czystej, zimnej wody, która jest popularnym miejscem do kajakarstwa i pieszych wycieczek.

Wąwóz Vikos wyróżnia się bogatą florą i fauną. Można tu spotkać liczne gatunki roślin endemicznych oraz zwierzęta górskie, w tym kozice, sokoły i różne gatunki węży. Dodatkowo obszar wokół wąwozu jest pełen historycznych kamiennych mostów, wiosek i szlaków turystycznych, co czyni go atrakcyjnym miejscem dla miłośników przyrody i pieszych wędrówek.

Geologicznie wąwóz powstał w wyniku erozji wapiennych skał przez rzekę Voidomatis przez miliony lat, co nadało mu charakterystyczny, głęboki i wąski kształt. Ze względu na swoje unikatowe walory przyrodnicze i krajobrazowe, wąwóz Vikos został wpisany na listę obszarów chronionych Grecji i Europy.

Okolice wąwozu kryją wile ciekawostek, jak Kamienny Las. Stone Forest to naturalne formacje skalne, które przypominają las wyrzeźbiony w kamieniu. Najbardziej znany przykład znajduje się w Chinach, w prowincji Junnan (Shilin), gdzie ogromne, strzeliste wapienne kolumny tworzą labirynt przypominający las. Formacje te powstały w wyniku długotrwałego procesów krasowych – erozji wody, wietrzenia i osadzania się minerałów. Stone Forest jest miejscem o wyjątkowej wartości geologicznej i turystycznej, a także pełni ważną rolę w lokalnym folklorze i kulturze. Kamienny Las jest również atrakcją przyrodniczą i geologiczną, ponieważ pokazuje procesy krasowe i piękno naturalnej rzeźby skalnej. To miejsce zachwyca zarówno turystów, jak i naukowców, oferując niezwykłe widoki i możliwości fotografowania.

Na skraju Wąwozu Vikos jest też ciekawy Klasztor św. Paraskevi. Architektura klasztoru jest typowa dla regionu – z kamienia i drewna, harmonijnie wkomponowana w górski krajobraz. Ze względu na swoje położenie, klasztor oferuje spektakularne widoki na wąwóz i otaczające góry Pindos. Miejsce to jest zarówno celem pielgrzymek, jak i popularnym punktem turystycznym dla osób ceniących przyrodę, piesze wędrówki i historyczne zabytki religijne.

Jeszcze jedna perełka Wąwozu Vikos, to Kamienny most Kokkori, znany również jako most Noutsos. To jeden z charakterystycznych zabytków epoki osmańskiej położony w regionie Epiru w północno-zachodniej Grecji. Most wznosi się nad rzeką w głębokim i malowniczym Wąwozie Vikos, który jest częścią Parku Narodowego Vikos–Aoös, słynącego z imponujących formacji skalnych i bogatej przyrody. Most został zbudowany z miejscowego kamienia i charakteryzuje się klasycznym łukiem, typowym dla tradycyjnych greckich mostów kamiennych. Jego konstrukcja jest nie tylko estetyczna, ale także niezwykle trwała, co pozwoliło mu przetrwać setki lat w surowych warunkach górskiego krajobrazu.

Upał dał nam dziś popalić i nastąpiło zmęczenie. Trzeba poszukać jakiejś miejscówki na biwak. Dosyć szybko znajdujemy fajną polankę. Jednak jeszcze dobrze nie rozsiedliśmy się przed kamperem, a okazało się, że biwakują tu też stada much. Po kilku minutach do kampera naleciało ich się setki, a na zewnątrz nie dało się siedzieć.

Uciekamy stąd. Zośka marzy już o morzu, więc robimy skok na plażę Ormos Odyssea. Docieramy na miejsce już na koniec dnia. Zmęczeni tak, że nawet nikt nie poszedł do wody. Chwilę posiedzieliśmy przed kamperem i poszliśmy spać.