Rano kiedy jeszcze Kasia spała udałem się na miasto w celu zdobycia ciepłej chrupiącej bagietki. Łowy się udały i do śniadania mieliśmy świeżutkie pieczywo. Po śniadaniu poszliśmy jeszcze na spacer po Besançon, ale już obrzeżami starego miasta, zobaczyć kilka bastionów i podziemny kanał, przebiegający pod cytadelą.
Potem już do okolicznych fortów musieliśmy podjechać. Pierwszy to Bregille Fort. Po dwóch wojnach (w 1674 r., kiedy Ludwik XIV, król francuski, odebrał miasto Hiszpanom i w 1814 r., kiedy Austria wypowiedziała wojnę Napoleonowi I ), wojsko francuskie zdecydowało się zbudować fort na wzgórzu Bregille, aby bronić starego miasta Besançon. Wzgórze to jest wyższe niż główna fortyfikacja miasta, cytadela Besançon. Ponieważ w przeszłości strategiczne położenie wzgórza było wykorzystywane przeciwko miastu, konieczność prawdziwej obrony militarnej stała się oczywista i dlatego zbudowano fort. W 1831 roku budowlę odwiedził król Ludwik Filip I. Fort Bregille nie został wykorzystany podczas wojny francusko-pruskiej ani I wojny światowej, ponieważ Franche-Comté zostało ocalone z tych wojen. W czasie II wojny światowej w forcie mieściła się bateria przeciwlotnicza. Po wojnie budynek jest zarezerwowany dla stowarzyszeń. Obecnie wnętrze fortu jest zamknięte dla turystów, ponieważ jest używane przez policję i stowarzyszenie zajmujące się ochroną zwierząt, ale turyści mogą zobaczyć wały obronne, a ze wzgórza roztacza się panoramiczny widok na miasto.
Kolejną budowlą obronną był Fort de Chaudanne. W 1792 r. podjęto decyzję o budowie pięciu fortów na wzgórzach otaczających miasto, w tym jednego na szczycie wzgórza Chaudanne. Fort, jaki znamy dzisiaj, został zbudowany w tym miejscu w latach 1841–1845. Fort jest bastionowy, na planie pięciokąta. Most zwodzony, a następnie brama, broniona przez wartownię, dają dostęp do dziedzińca, na którym znajduje się prochownia. Na dole tego dziedzińca zachowała się wieża lunety Arçon, która może pełnić rolę magazynu. Baraki przeznaczone na 100 osób usytuowane są tyłem wzdłuż przedniej części wąwozu. Bastion umiejscowiony pośrodku czoła czoła pełni rolę kaponiery dla przekopu – 2 strzelnice armatnie, a każdy z jego boków przebijają blanki karabinowe. Obronę rowów uzupełniają pozycje piechoty na murach kurtynowych.
Mieliśmy zobaczyć jeszcze Fort de Planoise, ale zatrzymały nas dwa znaki, jeden do 2,5 tony, który mogliśmy jeszcze nie zauważyć, ale drugi ograniczał wysokość do 1,9m, a to znaczyło, że nie zmieścimy się pod jakimś wiaduktem, mostem lub w tunelu. 4 km nie chciało nam się dymać pod górę, więc odpuściliśmy sobie ten fort.
Udaliśmy więc na zakupy, by uzupełnić zapasy na weekend. Zaryzykowaliśmy nawet kupno białej surowej kiełbasy na grilla, ale udało się ją przyrządzić, bo pogoda zaczęła się klarować i po południu nawet zrobiło się słonecznie. Na biwak zatrzymaliśmy się w zakolu rzeki Doubs, które łączy kanał.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.