Rano udaliśmy się w kierunku lasu Chaux by zobaczyć niezwykłe kolumny na skrzyżowaniach dróg leśnych. Kolumny końcowe lasu Chaux, zwane także kolumnami kierowniczymi lub nawet kolumnami Guidon, to zespół ośmiu kolumn wzniesionych w 1826 roku przez Eaux et Forêts w sercu lasu Chaux, w departamencie Jura. Pełniły funkcję znaków geograficznych. Siedem zachowało się do dziś, jedna została usunięta podczas II wojny światowej. Nam udało się zobaczyć 6 kolumn, 7 już nie istnieje, a do 8 nie udało się dojechać, bo był zakaz wjazdu.
Z ogromnego lasu Chaux wjechaliśmy wprost do miasta Dole. Dole jest częścią kulturalnego i historycznego regionu Franche-Comté, którego było stolicą do 1676 roku. Centrum miasteczka Dole jest historyczne i znajdziemy tu wiele zabytków piękną kolegiatę i malownicze uliczki. W mieście znajdują się dwa muzea, w tym jedno poświęcone pochodzącemu z tego miasta Louisowi Pasteurowi.
W Moissey rzuciliśmy okiem na prywatny zamek Château médiéval de Moissey. Zamek należał do panów z Moissey aż do połowy XIV wieku, a następnie przeszedł w ręce różnych rodzin. Wojny końca XV wieku były dla niego fatalne, dlatego w 1480 roku Claude de Chassey sprzedał go braciom Renard. Na początku XVI wieku właścicielem był Hugues Marmier, sieur de Gastey, przewodniczący parlamentu w Dole, który podjął się jego renowacji. Następnie ponownie zniszczony przez wojska księcia Condé w 1636 r. Kupił go w 1645 r. Claude-François Moréal, doradca parlamentu w Dole, a jego wnuk, Pierre Joseph Moréal, baron de Commenailles, osiedlił się w nim pod koniec XVII wieku. Renowacji podjął się w latach 60. XX wieku nowy właściciel, dr Preney. Budynek nadal zachowuje wygląd potężnej czworokątnej fortecy otoczonej fosą, którą łuki małego kamiennego mostu rozciągają się na zachód w stronę wioski.
Eglise Saint Gengoult to kościół w Moissey. Kaplica istniała od VIII wieku. Obecny kościół pochodzi z kilku epok: chór i prezbiterium z XVI w., nawa z XVII w. Ołtarz kaplicy południowej został poświęcony w 1625 r., kaplica północna pochodzi z 1678 r. Obecna iglica dzwonnicy pochodzi z 1868 r.
Na koniec dzisiejszego dnia odwiedziliśmy Grotte de l’Ermitage. Leży w sercu masywu la Serre częściowo wykopana przez naturę, częściowo przez ludzkie ręce. Legenda głosi, że żyli tam prehistoryczni ludzie, druidzi i pustelnicy.
Przy grocie postanowiliśmy zostać już na biwak. Leśny parking przypasował zarówno nam jak i Parchatce. W końcu ma cały las dla siebie. Jutro mieliśmy jechać do Dijon, ale wyczytaliśmy, że tamtejszy camping nawiedziła niedawno powódź i jest zamknięty. W tak dużym mieście nie zostawimy kampera z zawartością gdzieś na ulicy na cały dzień, więc Dijon spróbujemy odwiedzić w drodze powrotnej, może do tego czasu otworzy się camping.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.