Szary dzień na siedlisku i kolejny dzień pracy. Śniadanie, kawa i do roboty.
Po śniadaniu jadę do Dino po zamówioną wołowinę, a Kasia od rana zabiera się za gotowanie bigosu i gulaszu. Chcemy sobie przygotować i zamrozić zapas prowiantu na wizyty gości, gdyby pogoda nie pozwoliła na grilla.
Ja w ramach urozmaicenia prac chce zrobić porządek przy domu. Podmurówka i podejścia zarośnięte trawą, wygląda to słabo. Na początku próbuje szpadlem zerwać darń na obrzeżach i przy murze, ale idzie to ciężko, więc w ruch idzie ciężki sprzęt. Wielka szczota założona na kosę spalinową robi robotę i powoli trawa i darń jest usunieta.
To teraz myjka ciśnieniowa i wielkie mycie, dopiero teraz widać jak ten beton był brudny. Myślałem, że to będzie chwila moment i będzie czysto, a tu mozolne i dokładne mycie, bo bród schodzi wolno. Efekt końcowy jest za to bardzo fajny. Kasia mówi, ty jak coś robić to od razu widać efekt, a ja robię i robię i nic nie widać 😉
Wieczorem przychodzi do nas rodzeństwo z drugiego końca wioski. Młodzi ludzie w rowie przy drodze, na końcu naszej działki znaleźli małego kotka, może ma z dwa miesiące. Myśleli, że to nasz, bo rudy. Wygląda na to, że ktoś go nam podrzucił. Sprawdziłem jeszcze, czy nie gdzieś w rowie nie ma rodzeństwa, ale nie było więcej kotów. Kotek słodziak i wiem na 100%, że Kasia chociaż się wzbrania, to chce go przygarnąć, podobnie jak ja. Na szczęście młodzież mówi, że go przygarnie, że rodzice lubią koty i mają trzy, to i tego wezmą. Trochę nam szkoda, ale rozsądek zwycięża, bo mamy jeszcze w planach podróże i dwa koty to już problem, a trzy to już duży problem. Ale skoro kociak będzie miał dom, to łatwiej nam go oddać. Daliśmy tylko kocyk, żeby zawinąć kociaka, bo trząsł się z zimna jak galareta.
Odkryj więcej z Czas na Life
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.